Sami Özay Şiirleri - Şair Sami Özay

Ruhumun karıştığı duygularımın bedenimle ayrıştığı karanlıkalara daldım
Talihin çıkmaz sokaklarında kaybolup sensizliğin acı nefesiyle zor olsada soluklandım
Keşkeler niyeler dehlizinde pişmanlıklarla dolaştım
Zor dünyanın ışıksız gerçeklerine cesurca dalmak neydi kime göreydi
Ben zor sevdalarla savrulumuşken yüreğime hasret tohumları ekilmişken
Gonca gülleri dermek ne haddimeydi

Yılların yükümü sandın bu rengi?
Aynada gördüğüm kış benden değil.
Dünyada bulunmaz derdimin dengi.
Saçıma düşen kar yaştan dolayı değil,
Sana yandığım kor ateşten ötürüdür
Rümeysa

Gecenin bağrında parlayan seher,
Göklerin en eşsiz, en beyaz nuru...
Sana nazar eden ufkunu sezer,
Ey asil ruhların en derin duru.

Ne bir ad zikredip düşürdüm dile,

Sukut limanına çapa atar bazen ruhum
Lal olur dilim görmez gözlerim
Ne hazin vakadır sevdam biçare elim
Sensin şu dünyada ebedi emelim

Sevgi lisanı söyler gönül dilim

Sevda kuşun kanadındaydı
Belki bir avcını ateşi belki bir kış ayazı belki bir taş belki başka sebepler
Ölüm bu ayrılığa atılan adım
Peki geride kalıpta yanında görmek istediklerini görememek
Ne garip senin etrafında dönenlerin çabaları
Elinden tutan sırtına dokunup dur salma kendini diyenlerin çabaları

Yarım kalmış bir hikaye fısıldar rüzgar,
Sokaklar sessiz, şehir çoktan uykuda.
İçimde hiç eskimeyen o eski sitem var,
Adın yankılanır durur bu boş odada.

Zaman her şeyin ilacı derlerdi oysa,

Karanlığın Yırtıldığı Gece
Gecenin en koyu, en zifiri vaktindeydi memleket,
Bir uğursuz gölge çökmüştü, sinsice ve haince.
Gökten ölüm yağıyordu, sokaklarda çelik ve nefret,
Namlular millete dönmüştü, vatan dara düşmüştü ince ince.
Ben ki karanlığın şairiyim, bilirim gecenin dilini;

Derinden derine ağlayan çeşme gibidir sevgi
Uzaktan uzağa yaş akıtan nehir gibi
Suyun dilinden anlayan dağlar bağlar
Hey hat yârim bana ne söyler şimdi

Yine gam yükünün kervanı geldi,
Yükledi sırtıma sızıyı bir bir.
Sazın perdeleri bağrımı deldi,
Türküler dert ortağım oldu bu emir.

Gönül deryasında dalgalar ulu,

Gönül mazisi içimde ağır yaralı
Kırıldı kalbimin kolu kanadı
Yokladığım kapı bana kapalı
Defterimde ismin karalı

Maziye baktım derine daldım