Yıllar yılı hiç düşmedin dilimden
Şiir oldun, şarkı oldun, söz oldun
Pınar gibi süzülürsün kalbimden
Asıl oldun, özne oldun, öz oldun.
Canda yakın, şehir şehir uzaktın
Sen aklıma düşünce
benimle konuşur bu mavi gök, yıldızlar
sen aklıma düşünce kemiklerim sızlar.
Düşer bakışlarım konuşur ıssızlar
Bu kadar umarsız olma sevdiğim
ölümüne sevdim seni biliyorsun
Duamı duysun Yaradan
sarp dağlar kalksa aradan
bir kan sızar bu yaradan
sen aklıma düştüğünde
Yüce dağlar yine duman
Sen aklıma düşünce
bir tebessüm yayılır yüzüme
ılık dalgalar gibi
nehirler çağıldar içimde sen aklıma düşünce
kırlangıçlar ötüşür
Yıllar geçti, bu gözlerim resmine
Dalgın dalgın bakıp gitti sevdiğim
Gözlerimden umman çizdim ismine
Ne nehirler akıp gitti sevdiğim.!
Selâm olsun sisli gönül dağına
Bahtıma düştü de zarı bülbülün
Kendimi kınar da çoklar dururum
Boynu bükük kaldı yadımda gülün
Şu esen rüzgârı koklar dururum.
Bilirim yâr ise, çaresi yardır
dokunsa yarama kan ağlar sular
gözümde firari, dönmez uykular
şimdi kanıma bir zehir mi düştü
içimde çağlayan nehir mi düştü?
sefasından yangın olur dünyanın
Kaybettiğim bir şey var bir yerde
araması hoşuma giden
belkide bulmak istemediğim
sen gibi
kara bahtıma yazılan
vuslatı mahşere uzatılan
Sanma ki unuttum sevdiğim seni
Geceden kalbim uyanık sevdiğim
Hasretinle yakıp kavurdun beni
Ufukların bir ucu yanık sevdiğim.
Sakın hiç kimseyi hafife alma
Unutma mezarlar hep tek katlıdır
Bulanık sularda derine dalma
Kaderin askeri hep pusatlıdır.
Sanma ki unuttum dudak büküşün
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!