RECA Şiiri - Hiç

Kapı çalıyor. Her bir vuruş, yüreğimi söküyor. Beni, meçhul rüzgârlar önüne serilmiş bir mevtâ kılıyor. Yüreğimde bir ses. Bir ay doğuyor. Gözlerimde bir hasret sedâsı. Amansız bir feryat ki, hadleri çiğneyen Hızır’ın apansız târikinde, refikinin o hudutsuz recâsına secde ediyor. Minnet mi edecekmişim o zâlime? Sekrime hâkim olmuş, dehr-i devrâna mahkûm olana. Sükûtu kınından çektiğim gün, gaflete olan bilenmişliğim mevcudiyette “Kün” emrinin kudretine şahit kılacaktır. Eyvallah.