Belkide zamana yenildik...
Farzetki hiç hayal kurmadık dolunay gecelerinde,
Romandaki gibi mutlu sonla bitmedi hikayemiz,
Farklı dünyalarda yaşadık yalnızlığı, kimsesizliği...
Elma kabuklarını toplayıp istediğimiz rüyayı görmek için dilek dilemedik umutsuz gecelerde...
Hayal kırıklıklarıyla uyanmadık farzet!
Gidiyorum.. arkamda sarı-turunç çiçekler bırakarak,
Hoşçakal..salıncağım ... Rengarenk taşlarım.. günebakan evim,
Bu gün ... bavuluma sığacak kadar umut aldım yanıma,
Döndüğümde yine beraber oynarız gîrnos dut ağacının altında...
Biliyor musun?
İblisin, o hoş ve güzel sesine kandılar,
Kar beyaza mürekkep dökülmez sandılar,
Ateş artığı değildi kalp,bir kömür aradılar,
Ellerinde fener bir ömür" anlaşılmayı" andılar.
Gördünüz mü günahımın rengi kırmızı,
Riskti seninle denk düşmek,
Görenler mantığından bir parça bırakıyordu..
Viski eşliğinde hatırlanmayacak kadar değerliydi anıların,
Tören düzenleniyor içimdeki senlere...
Krizdi bu... biliyorum ruhumun ,beynime çektirdiği..
Ördüğüm duvarlarımda...aşk artık bir kördüğüm..
Yaşamın altında ölüm var ...
Tıpkı bir madalyonun iki yüzü gibi . Yaşıyoruz amma kimsenin görmediği ,duymadığı yerlerde ölüyoruz.
Kuruyor ellerimdeki çiçekler,
Yaşamdan uzaklaştıkça silikleşiyor renkleri...
Bulutlu bir akşamda ,duruyor kalp ay'ı görmediği için ,
Hayallerinde kimin izi var?
Kaçıncı ruh bu... düşüncende carmıha gerilen..
Ki yaşamak! bir urgan gibi boynumda iken
ilmek ilmek,
Seninle alakalı dizeleri yazarken bir kaç saniyelik duraksamaya giriyor bilincim,
Kağıtta var olan mürekkep lekeleri,
Bu gün erken uyandım...sebebi neydi?
Artık olmayışın mı? Yoksa çok uzaklarda olman mı?.. inan bilmiyorum .
Bir huzursuzluk var....sebebi belli olmayan,
Dışarda, avcılardan kaçan kuşların kanat sesi ve haykırışları,
Yüreğimde ise kabuk bağlamamış bir yara ..
Bir yara ne zaman kabuk bağlar biliyor musun...?
Hangi piyano tuşu kalbindeki teli harekete geçirir,
Ördüğün duvarlarda kimlerin izleri var?
Nasıl dayandın sevgisiz , merhametsiz, şefkatsiz..
Zihninin mezarlığında kimler yatıyor...
Bu kadar seyyah yanından geçmesine rağmen seni fark etmedi mi?
Ahrazken insanlar... ne kadar bağırdığının bir önemi var mı?
Elma her zaman ağaç dibine mi düşer,
Rüzgarın.. yağmurun.. toprağın hükmü yok mudur,
Ellerinde tuttuğun umudun kırılmaması için mi bunca yaptıkların...
Hayallerin mi bu yaktıkların?
Hayat bir kar küresi kadar zarif ve bir kor kadar acı verici olmamalıydı.
Umut dolmalıydı.. umudun olmalıydı herşeye rağmen...
Bu gece keder var kahyam...
Hayallerimi yakıyorum ateşte,
Hiçbir şey kalmadı o gidişte,
Geride kalanlar icin zor işte,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!