Kalbinin sahibi değil süre sınırlı kiracısı olmak bile yeterdi bu fırtınadan korunmak için,
Kimini deniz tutardı..kimini sensizlik kuytu köşelerde kimsenin görmediği yerlerde,
Yalnızlık çorak topraklarda bir sevda çiçeği olmak gibi miydi?
Yoksa bu güz döneminde ağaçta kalan bir yaprak gibi mi?
Söyler misin?
Düşlediğin neydi acaba?
Satürn'de yağan elmas yağmurları mı?
(Biliyorum elmasları sevmezdin)
Peki venüsteki iç açıcı sülfürik asite ne dersin?
( biliyorum onuda sadece akü sahipleri severdi)
Belkide titanda buzlu bir metan yağmurunu izlerdik seninle...
Sana hak olan ehram,
Yaptıklarının çoğu haram,
İçirirler zakkumdan bi ikram,
Terazi,tartı ve söz oldu yalan...
Herkes görgülü ... Herkes medeni ve yine herkes çok bilmiş ...
Bu günlerde "bilmiyorum" diyene rastlamazsın bilmemek cok ayıp sanki,
Hiç bekleme getir saki , ruhumdaki ekimozlar için içiyoruz...
Sığ bir denizde boğulmak istercesine çırpınıyor ruhumdaki senler ....
Bunca yıl içimde nasıl yaşadın sen oksijensiz,
Bu belkide bir nida ama sessiz,
Burası elem sokağında onbir numara , kulaklarımda bir şehrin uğultusu ve parmak uçlarımda bıraktığın son eskizin hatırası var ...
Kurumuş penceremde bulunan kaktüsler ve çay çicekleri senden geriye kalan bir kaç adet nane yaprağı...
Biliyorum gittiğin yerlerin geriye dönüşü yok , hayatın seni buna zorladığı ve senin tercih ettiğin bu yolculukta....
Heybene hiç umut almadan yürüdün ....
Acaba diyorum gerçekliği farklı algılasaydık ,farklı sonuçlar elde edebilir miydik?
Sen! bir karar vermeden önce birbirimizin fikirlerini belirtseydik kendimize!
Her günahta kirleniyordu ellerin , ruhun parçalara ayrılırken, onu bedeninde tutmak zordu.
Kaçıncı ikilemdi bu... Kaçıncı haykırışıydı meleğinin, bu lal-ı zamandaki sağır kulağına.
Evrenin atomik saatinde bir sapma ,
Bir yıldızın çöküşü...
Varoluş kanunlarının kökten değişimi , Maddenin kendi özüne dönmesi...
Hepsinden öte,
Zaman alıgısında bir kayma...
Artık bugün,yarın ve gelecek yok ,
Yüzünü görmüyorum...sesini duymuyorum..
Peki kime bunca sesleniş? Haykırış...
Adını bile bilmediğim bir bilinmeyene mi?
Zamanın çoktan tozlu raflarında kalan bir isme mi?
Sahi adın neydi senin? Hatırlayamıyorum..
Sende herkes için...sıradansın,
Gözlerin ilk günki gibi parlamıyor,
Küsmüşsün aynalara..artık bakmıyorsun..
Ruhunun kaçıncı cığlığı bu...
Beyaz zambakları severdin halbuki,
Aşk hummalı bir hastalık mı? Doktor...
Nerede bu hastanın hastalığına derman,
Padişah emir buyurdu da gelmedi mi? Ferman.
İçten içe çürümekte bu maktul , gelmemen belkide daha makul...
Ruhun sarmaşıkta mı asılı...izin verilmedi kasıtlı,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!