eskiden, her gün ve yeniden, seveceğim
birileri olurdu
ekmek kokardı sabahları
akşamları sardunyalar dağılırdı etrafa
şimdi kimi sevsem yorgun
ve yaralı.
dahası yalnız
papatyalar ölmüş olmalı, karanfiller solmuş.
aralık gösterdi işte gerçek yüzünü
düştü maskesi kalbinin
üşüyorum
eylülü özledim ben..
Kayıt Tarihi : 27.04.2020 23:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!