Özlem Çay Şiirleri - Şair Özlem Çay

...
gittiğin de
ardından kelimeler yas tutacak.
tek tek dağılacak;
göğsüme can havliyle sığınan alfabenin
sola eğimli tüm harfleri..

gecenin,
zihnime demir attığı sahillerden
deniz kabuklarına seslenen,
şiir tuzları biriktiriyor
ellerim.
yanağımda

çarpıştığın çetin fırtınalar,
boğuştuğun şiddetli dalgalar,
eteğinden tuttuğun anlıar,
hafıza belleğinden silinir mi sandın?

dokuna işleyen arazlar,

görmemeli
mil çekip dağlamalı
yağmalanan gökte
yıldız vurup ağlamalı.
başım düğüm
düğüm düğüm zulüm

şimdi git,
gönlün ikindi vakitlerinde
yine uğra,
ç/akıl taşlarına takılma
güz sularında eğilen
sardunyalara da kanma.

satır arasına sırlamış
sırlayıp harlamışsın sesini,
iki yaka da yaraya denk düşüp
zehirli bir düğüm atmışsın sesine..
...
feda diye heba etmişsin

nazenin bir ağıt,
omuzlarını geçip
yoluna serilen şimdi.
hasankeyf'i boğan suların ç/ağrısı..
öksüz köklerin talan,
sözlerin akdi yalan..

saatler karaya çalar
siyah sevdalar yağardı kente.
çok gözlü malikanelerin mutsuzluğu
tek odalı fakirhaneler de yeşermezdi.
öyle ya;
belgin ne zaman aşka düşse

...
tahtına sığdıramazsın tanımsızlığı
yanlış hecelediğim lisandı dünya,
telaffuz edemem görünmeyeni.
tinin de çelişki yumağı an
simgeleri çözsen de sen,

reşit olmayan
bir gün büyütüyorum elimde.
cinnet şenliği,
çok sesliliğe bürünüyor.
hafta artığı hükmü giymiş,
eşgali kesik,