Özcan Kurt Şiirleri - Şair Özcan Kurt

Asalet boyda değil,soyda demişler.
Cibilliyet yoksa can, hepsi nafile,
Güzellik yüzde değil, kalp de demişler.
Edep haya yoksa can, hepsi nafile..

İncelik belde değil, dilde demişler.

Sanmayın ki burası, falan birleşik devletler
Türküm doğruyum demek olmuş, ırkcılıkla eş değer,
T. C. yi yok saymaya mangal gibi yürek ister,
Kardeştir Kürdü, Çerkesi, Tatarı, Lazı Peçenekler
Güzelliğidir bahçedeki çiçekler tüm farklı renkler.

Özvecan kim diye soran olursa,
Elesten bu yana izim var benim,
İncir kesret, canı ayırıp tutmam,
ZEY-TİN den öte özüm var benim..

Arabi Farsi ne lisan anlamam,

Ne bir gelen vardı bu dağda ne de bir giden
Aslım sual edip, çekip durur iken özlem,
Birileri yanım üstüne getirip, yıktılar gövdem,
Hamur edip kazanlar da yaprak yaprak tenim açtılar..

Elim kolum kırıp onlardan ettiler kalem,

Özgür irade başlar nerde biter,
Mekanı tebdil önce gider kader,
Kul heves, hesap , tartar, ölçer, biçer,
Kader bozar hepden ne yapıp eder...

Yakınlık uzaklık dünyaca terim,

Onun yeri evidir,
Çok gezip, pek görmesin,
Derler ki:
İsyan etmesin hep şükretsin
Her şeyi çok bilmesin,
Ne verilirse ona razı gelsin..

Adımız çıkmış hep odun kütüğe,
İnmez taze ince kibar söğüde,
Önce maço erkek alır gönlüne
Mutfakta şebek yapar kadın milleti..

Onlar anamız bacımız yarimiz,

Kadın vardır az çok demez becerir aş eder
Kuru diri demez bulup devşirir,
Kadın vardır olanı yok diye şikayet eder,
Hazır olanı bile sunamaz yüzün ekşitir,

Gönülden gelmişse kuru soğan bir katık olur,

Kadın pembe veya kırmızıyı sever,
Erkek ise maviyi,
Pembe naiftir, zerafettir, masumiyettir ve nötürdür..
Mavi ise özgürlüktür güçtür,
Erkek kadında pembeden veya kırmızıdan,
Kadın ise erkekte maviden hoşlanır.

KALDI

Ol toprak idim, imdi olmuşum sahre,
Şifası olmaz, onulmaz yüreğimde ok pare pare,
Anladım ki çok geç, derdime bulunmaz çare,
Derdimin dermanı canlar mahşere kaldı..