GOLAY ÖLEMEZ
Uçanlar, gel, ganat olsun koşana,
El versin herkes, bak, yere düşene,
Merhem ol sen, dertten acı çekene,
Ağlayan varken, hiç GALMAZ gülene.
GÖNLÜMDEN GÖNLÜNE
Kalbimin toprağın, sürüp de ekip,
Bulutldan damıtıp, sulayıp verip,
Tomurcuk açan, yar, güllerden derip,
Bir dikili taşım mı var.?
Senden başka işim mi var.?
Gayri rüyam düşüm mü var..?
Sen ağlarken neşem mi var..?
Sen sazımda telimdesin,
Gayri yareme kimse derman olamaz
Kimseler gönlünce devran süremez,
Bu can senden başka, sultan dilemez,
Özüm sana doğru, gönlümün Şahı.
Sürücüyüm kimse elin atamaz
Herkes dili döndüğünce anlatır meramını
Kimse bilmez ne yaşandığını derdini iç halını,
İyiyim denir sorulursa boğazına gelse canı
Gönülden gönle yol vardır sonsuz görülmez.
Herkes dinlemez bir fincanın kırk yıl hatrını
Vara yoğa hep kırılırsın,
Baş köşeye kurulursun,
Rast gitmezse darılırsın
Sen ırak dur benden gönül.
Her bir şeye sarılırsın
GÖNÜL (2)
Anladım gönül sen susmayacaksın,
Polyanna gibi kanmayacaksın,
Bittim dedim, illa anlayacaksın,
Söz olsun, her şeye katlanacaksın..
DÖLEK DURSUN YOLDAN ÇIKMASINDI
diye diye ŞAMAR OĞLANINA döndü
G Ö NÜ L
SONUNDA İÇİNE KAPANIK BİR ÇOCUK
OLUVERDİ..
*GÖNÜL(2)*
Anla gari, geçti demi,
Gel ağzına alma gemi,
Ninni söyle, uyut günü,
Düşü hayra yorma gönül..
Ne yaz ne kış değil, senin umrunda,
Vazgeçsen ölüm, varmı sonunda,?
Varan varmı gidip, senin yolunda?
Gönül senin ile, selamı kestim..
Sen bana, aldırma boşver.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!