Hayat4 Şiiri - Özcan Kurt

Kimseye biad edip, kulluk etmedik,
Kimsenin sırrını da, açıp dökmedik,
Doğru neyse, korkmadık, onu söyledik,
İnsan olmadan, kamil, OLUNMAZ imiş..

İyiliği, unutup, nankör olmadık,
Yaptıysak, ezip, tutup, başa kakmadık,
Suçluysak yağ gibi, hep, üste çıkmadık,
Kamil insan kendiyle, ÖVÜNMEZ İMİŞ..

Resim büyüktür, bazen aslı sezilmez,
Sürete bakıp miyar, gıymat biçilmez,
Kimse kınanıp, aşağı, hor, görünmez,
Ettinse, sınanmadan, Ölünmez İMİŞ. .

Yola çıktığımızı, yolda komadık,
SAPAKlar da şaşıp da, başka bulmadık,
İşimize de gelse, adam, satmadık,
Rüzgara göre yönün, DÖNÜLMEZ İMİŞ...

Beşer konuşur, dili, ağzı büzülmez,
Düşünüp, anlamadan, aslı bilinmez,
Ulu orta rast gele, denip söylenmez,
Her hıyara, tuz ile, GİDİLMEZ İMİŞ..

Her şey yerli yerinde, tesadüf sanma,
Dün geçti gitti, günü, anı, kaçırma,
Kimseye güvenip sen, sırrını açma,
Güvensiz de, dünya da YAŞANMAZ İMİŞ..

Özvecan der:Dünyada her şey olası,
İstenir:musibetten, ibret alası,
Sen aldıkca, değişir, perde arası,
Rolün, bitmeden, kostüm, VERİLMEZ İMİŞ..