Özcan Kurt Şiirleri - Şair Özcan Kurt

Beni dinle işci gardaş,
Bir karara varalım gel,
Kiminin tencerede kaynıyor aş
Kiminin de ise taş,
Hak mıdır canın gözünde yaş,
Sen mutlu ol gül ve oynaş,

Fışkın gözde sevmeler,
İçsiz özü yok sözler,
Gitmeler çok gönülden
Gelmeler hep ısmarlama..

Taşkın yüzde gülmeler,

Biçare dinmez yaram sızım sızım,
Ezelden ebede değişmez yazım,
Bırak telsiz kalsın yar öylece sazım,
Saçların bağ olsa çalsa istemem..

Yollarım diken sarp olsa geçerim,

Ne ettik eyledik, küsüştük yarlan,
Kafir Müslim olur, olmayız zorlan,
Bir ömür geçmez ki kavga ve hırlan,
Ben bülbül olsam, sen nadide bir gül,
Dalına konsam da ötsem istemem..

Asi nankör deme lütfen ne verdin ise geriye al,
Ne bir sofranı isterim, ne yar, ne acı ne bal,
Geride hiç bir şeyim kalmasın ne bir kefen ne kuru bir dal,
Fazlasını ele ver, usulca ve sakin artık durmadan ölmek isterim.

Niçin geldim bilemedim sebebini, sen bilirsin niyetimi,

Dikenler sarmış gül solmuş ve renksiz,
Muradı erteli bülbül çaresiz,
Yaşamak için can kaldım gayesiz,
Kalmadan meçhulde yitmek istiyom.

Fırtınalardayım ayaksız elsiz,

Ateşlerde insan, suyu olamaz,
Vicdan sağır olmuş, asla duyamaz,
Tabibliği yalan, yara saramaz,
Bir sözümüz yoktur,  cahil olana,
(Bu sözler elbette, kalbi duyana.)

Asalet boyda değil,soyda demişler.
Cibilliyet yoksa can, hepsi nafile,
Güzellik yüzde değil, kalp de demişler.
Edep haya yoksa can, hepsi nafile..

İncelik belde değil, dilde demişler.

Sanmayın ki burası, falan birleşik devletler
Türküm doğruyum demek olmuş, ırkcılıkla eş değer,
T. C. yi yok saymaya mangal gibi yürek ister,
Kardeştir Kürdü, Çerkesi, Tatarı, Lazı Peçenekler
Güzelliğidir bahçedeki çiçekler tüm farklı renkler.

Özvecan kim diye soran olursa,
Elesten bu yana izim var benim,
İncir kesret, canı ayırıp tutmam,
ZEY-TİN den öte özüm var benim..

Arabi Farsi ne lisan anlamam,