Fayda yok, ne dost bidiğinde ne vefasız yarda,
Sıkılır oldum artık kalabalıklardan, gözüm dağlarda,
Biri biter elem keder, öteki bekler sırada,
Neye niyetlendiysem şurama durdu,
Hevesim gursağımda çakılı kaldı, hey can çakılı kaldı.
Atım rahvan dörtnal süremiyorum,
Tozlu boran çöktü seçemiyorum
Dostmudur düşman mı sezemiyorum,
Yol bitmez yorgun, teker çakılı kaldı.
Hele can can, çakılı kaldı..
Zalime ve şu dünyanın haline
Yarimize, yarenimize, atiye,
Türkülerimiz sözlerimiz vardı,
Doğaya toprağa suya,
Durdu da katar dağlara kaldı..
Sanma ki can bu saçlar değirmende ağardı,
Güvendiğimiz nice dağlara da kar yağdı,
Takıldık ummadığımız taşlara hem baş yardı..
Haremi tuttu hep, köşe bucağı,
Kadı uydu çarka, bastı yasağı,
Sara-i serra kim, duymaz kulağı,
Adalet partide, tek sözü kaldı.
Ata kırbaç yetmez ister mahmuzu,
Durup beklerim, nedir sonumu?
Terk ettim vatanımı yurdumu,
Yitirdim kanadımı kolumu,
Küstüm kaderime, hep yenik kaldım..
Adadım hep var ile yoğumu,
Kalmadı
Yıkıla zalim tahtın, kendi başına,
(Aman, aman, aman kendi başına,)
Vallah dizimizde derman kalmadı,
Bre zalım doyma dünya yaşına,
(Aman, aman, dünya yaşına,)
KALMADI
Doğru söyleyeni sevmez dara çekerler,
Ağıl ahır çok, ama içinde zimmet kalmadı.
Boş tarlalarda inler cinler halay sekerler,
Beton da para çok toprağa rağbet kalmadı.
Hatıp kürsüden hep ediyor talkın,
Minber sahibinden usanmış yılgın,
Ar edep yok millet canına doygun,
Balık baştan bozuk,adam kalmamış.
Rağbet para, kürke miyar değişti,
Karanlıkta ışık, harda gölgesi,
Bir hoş bakış belki gelir gerisi,
Kulaçlarken inan yeter nefesi,
Yorulsa insan bir kıyın kalmamış,
Kendinden dolu hep yanı yöresi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!