Özcan Kurt Şiirleri - Şair Özcan Kurt

Kulak vere hey can, gönül sesime,
Her can kendi kendini bilmesi gerek,
Girmek için, ol sultanın, evine,
Aşıp duvarları geçmesi gerek..

Ben oldum deyip,

Ne sevdin can ne sevindirdin,
Eteğinde taş biriktirdin,
Sırat çekmedi ağır geldin,
Can kanat açıp geçse gerek.
Hudey hudey geçse gerek,

Senden olmayanı dur öteleme,
Nanköre yol verme hain besleme,
Makam uğruna sen verip  esneme,
Var olan gerçeği görmemiz gerek..

Sen istemezsen can bu acı dinmez,

Neyim deyü eğer merak edersen,
İnsan ayinedir bakmak gerekir,
Beden araçtır can düşme eyerden,
Yuları sıkıca tutmak gerekir.

Menzil ırak yürünmeden,
Altın misali geçip haddeden,
Üzüm olup sıkıp tekneden,
Kaynayıp adem olsa gerekir.

Merak edip, can acep niceyim?

Dininden İnancından can bana ne,
Kadın erkek nedir, bakmam cemale,
Kostüme rağbette şimdi zamane,
El tutacağım insan, olsa gerekli.

*GEREKMEZ*

Kahi karınca kah, kartal olurum,
Eleklerden geçmiş, Evren tozuyum,
Her şey ayet sezer, öyle okurum,
Arabi, Farsi, dil, bilmem gerekmez.

Sen sus can  gönlünce  eyle semahı,
İşitiyor  isen  sendeki şahı,
Şems göz aldı şayet gördünse mahı,
Ne elçi ne din can, kitap gerekmez.

Beklentisiz hizmet ettik insana,

*GEREKSİZ DEĞİL*

Senin için aynı, dünyada Volkan,
Mağma merkezinde ediyon seyran,
Tutma içinde o, beden sigortan,

Bağım bahçam kurudu baykuşlar tünedi,
Yaz bahar aylarım bitti, ömrüm tükendi,
Ne dilediysem bozdu felek terse çevirdi.
Mümkünmüdür..? Kadir Mevlam boşa yiten yıllarımı bana geri ver, dertliyem yaralıyam hey can hey can.. Geri ver.. Oyy oyy..

Ne ahmak bir kulmuşam nasıl aldanmışım,