Özcan Kurt Şiirleri - Şair Özcan Kurt

AYRI AYRI UZAK KAVİMLER
HALİNDE YARATILDIK..

Bizi sevgisinden VAREDEN MEVLA,
Paylaşmamızın bizim için daha hayırlı olacağını buyurdu bunun yollarını gösterdi.

Duvarı nem insanı gam yıkar derler,
Bir toplumu içten içe çökerten de
bilgisizlik ve sevgisizliktir..

İlişkileri yavaş yavaş bitiren ise ilgisizlliktir.
İnsanın değeri, yaşarken bilinmeli,

Bizler, filenin, sultanları...
Bizler, Atatürk'ün kızları,
Hazır edin hep, bayrakları,
Bütün DÜNYA duysun ve bilsin..

Ooooooo...Dolsun taşsın Meydanlar,

İnsan bazen beşerden kaçar,
İnci olup kabukta yaşar,
Altın hiç gıymattan mı düşer,
Tüccar hak, değer vermeyince..

Mevla canı koymasın naçar,

Bahar geldi derken gönül bahçam döndü zemheriye,
Felek benim ile paylaşamadığın kozun ne diye,
Ben yaklaştıkça beriye, gaçan tozun öteye
Gürler gökler gibi, bahçama düşmez bir damla..

Yola çıktığın yoldaş durur, kalır sapakda,

*GALMAMIŞ*

Çınar oldum, acı, derde, dayandım
Söğüt oldum yerde, eğildim kalktım,
Tabib belledim, ben, yaramı açtım,
Yaramı deşmeyen, Merdan galmamış..

Dört milyar kişinin, toplam serveti,
‎Sekiz kişi toplar, yaşar, cenneti,
‎Ekâbirler, neden, görmez gerçeği,
‎Adalet adı, var, gendi, galmamış..!
‎
‎gendi, galmamış..!

Gara gözlüm, gaçmak olmaz,
Ganatlanıp, uçmak olmaz,
Hatır gönül, yıkmak, olmaz,
Yar nedem ben seni.?

Bir tek attın, sattın beni,

Nice can kondu göçtü, tok belki aç,
Eş, evlat, torun derken, kemale erdi yaş,
Düz, iniş, yokuş, varı, yoğu pürtelaş,
Aha dün gelmiş idim, bugün gidiyom gardaş..

Kim var kazık çaktı, edindi mülk yer,

Düğüne okurlar,  ödümüz kopar,
Yavrum ödünçleri, bul çabuk çıkar,
Hava çalma sazcı, gönlümüz ağlak,
Kenarda oturak, sövek mi gardaş.?

Memlekette emme, birazcık uzak