Galmamış Şiiri - Özcan Kurt

*GALMAMIŞ*

Çınar oldum, acı, derde, dayandım
Söğüt oldum yerde, eğildim kalktım,
Tabib belledim, ben, yaramı açtım,
Yaramı deşmeyen, Merdan galmamış..

Muhannetin muhtaç olma külüne,
Varmaya çekinin, basıp ziline,
Mevla herkesin, çok, versin gendine,
Yardım, istemeye, ihvan galmamış..

Bozulmuş baş, düzen, Katar bozulmuş,
Kurt it ile, kanki olup oturmuş,
Köşe başını hep, haremi tutmuş,
Yollara düşecek, kervan galmamış..

Bubam rahmetli, dirdi inanmazdım,
Bir öğüt dutsam, ben, üçün dutmazdım,
Adam olsam böyle talan, olmazdım,
Atayı dinleyen, vicdan galmamış..

Okur beşer..! sanma, gaye, öğrenmek,
Amaç: ekip dikip, laf, yetiştirmek,
Gafa bizde ama ilde düşünmek,
Herkes tamam, olmuş, noksan galmamış..

Adımıza denmiş, ÖZVECAN diye,
İpsiz sapsız şiir, delimi niye,
Güvenip çıktımsa, yollara, kimle,
Sapakda dönmeyen, insan galmamış..