Kendinden kendine gitmelerin,
Ancak kendinedir içine atmaların..
Kahrolası isyanların ve başkaldırıların,
Şu zalım dünyada, kimin ne kadar umrundasın ki.?
Dostluklar yalan, çoğunun işine yaradığın kadarsın,
Her destura gönül açık edilmez,
Her can ile çıkıp yola gidilmez,
Hal bilmeyene halin söylenmez,
Kimin ne çektiğini kim ne bilir?
Sürete bakıp can değer biçilmez,
Karanlıklarda isyanda yalnızım,
Düştüm yaralarım çok, sızım sızım,
Rüzgar kırdı dalsız ve kanatsızım,
Ah ettim, ama, senden kimse yoktu..
Yollarda tek başınayım yoruldum,
Dedi ki erenler, hayat ne etti?
"Hamur kıvama geldi odun bitti,
Demir tava geldi de kömür bitti,
Akıl başa geldi de ömür bitti,"
Keşkeler eski, ümitleri aşmış,
Ümitlerim vardı benim, evlek evlek,
Dolu vurdu, nasip olmadı biçmek,
Gursağımda koydu zalım felek,
Yine bir yanımı ayaz vurdu,
Vurdu da kolum kanadım kırdı,
Aş yapıyım deyip elime alsam kapı kacağı,
Tutayım diye karıştırıp maşayı kaşığı,
Ya ocak söner ya yağ biter😀
Denk getiremedim, kimseye değil inan, kırgınlığım gendime,
Vaktı gelmeden belli olmuyor ne olup, olacağı
Allah Allah ya Muhammed ya Ali
Pirim Abdal Sultan gönlümde evi,
Hünkarımdır Hacı Bektaş ı Veli,
Ayrı renk tek resim kırkların Cemi..
(bağlantı)
Kırmızı gül tüm allığı doğadan,
Çekmiş tüm özüne kokusun bahardan,
Gıdası güneş, toprak, ve sudan..
Ya damarlarında sıcak dolaşan,
Göklerde süzülüp uçan,
Yediği yeşil gülün yaprağından,
OLmak, Olacağı istenen kişilik ilanihaye,
Olduğunu sandığı kişilik değişken çünkü
tekamül devam ediyor.
Sahip olduğumuz kişilik içselleştirdiklerimizdir.
Çıkarına göre rengarenk tavır,
Tutunmak için sen zalimi kayır,
Acın tatlın yalan herkesi kandır,
İnsanlığımızdan utanır olduk.
Gönül ayrı, gülüşler sahte yüzden,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!