Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ayrık tarlalarında
umara kalırsanız
ayrı katarlarında
humara alırsanız

yürüyüp geç anarak

ışık saldım ana
yakalanan yanar mı
kas katı donar mı
sesin gelsin bu yana

kör karanlıktı

'necla develi ye yapılan yorum'

sevgi mayası
yüreğe serpilmeli
çıkmaz boyası

yanağımda çukura
eşelet çiçeğin dik
kucağımda tokura
dayanır mı hiç gedik

sırtımda sıvazlayan

bir başkayım ben
sende seni olmayan
buğulu gözlerde
seni sana dolmayan

can damarında

ay kayboldun ortadan
kimse görmez mi beni
vay ayoldun fortadan*
yele vermez mi beni

mavisindendir gecem

ay karanlığında gel
muştuları doldurun
kalması kime engel
hamlığında oldurun

erke terk edilen birikim

kan ter içinde kalmış
ay karanlık gecede
bir tutam umut almış
ay karanlık gecede

sımsıkı bastı yola

aykırı sevi
kaf dağına serpinti
alkımlarında
eli titriyor pinti

suskun ilkyazı

aykırıya kaçar zaman
inadı üstünde gözü kara
gözüne batar kengeri
ağlamaya avutsun gönlünü

gül yaprağına sarılmış