Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

coştu gönül çağladı
yaşladı dolamadı
kapılara bağladı
dışladı dalamadı

dost dedi yedi sille

ten yaz yongası
yanar pörsür talaşlı
kıymığında az

yolları tozar
akreple yelkovana

mavzer ıslığından önce
serserinin usundan
çıkan kurşun
sıyırdı geçti beni

kelebekleri de

ay yalın ayak
hem demliyor geceyi
yıldızlar ışır
süslüyor iskeleyi

bağın çöz ipten

akça dalgaları ayağın öper
özü serinlikten tene ulaşır
yıldırınca eli gözüne kıpar
közü derinlikten ine bulaşır

fırtına savurur uçarsa yelde

çözülmedi sorun kaçılmazısın
yenilerde dolsun birebir yorul
süzülmedi tortun seçilmezisin
en başına geçsin köşeye kurul

gülüşünde gizem güllerden ışık

çözülmeliydi
karanlığın gizemi
sevgi dolusu

deli bülbülün
serveti gülü sevmek

çekilen gemilerin ardından
sığınağın sessizliğinde
sözcükleri uladım erkenden
ardılları gelecektir elbet

yağmurun ardından

suskunluğuma
gürültüsü yetiyorsa
yağışlı günlerde
çekilmez

gecenin hilali

çıkılmaz yerde misin
karmakarışık perden
sıkılmaz derde misin
karma karışık nerden

sevdadan çözülmeden