Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kumsalda sayıyorum kendimi
sıcacık bir yaz gecesi
ılıkça esen imbatı
ve deniz sesi
okşar gibi beni
tenimi

yalanmış sözü gördün
daha ne beklersin can
başından çorap ördün
daha ne beklersin can

gözden gönülde düştü

dediğin yere geldi
daha öte yor hadi
değdiği kere bildi
özünedir kor hadi

yalnızlığına savar

kırda bayırda gezen
bıkmadı dahası erke
çimde çayırda sezen
tıkmadı dahası erke

namlumdan curuşuna

dahası yoktu dalda
bilgisizlikten çektin
düşen yaprağı yolda
savruğun bilecektin

avucunun içinde

yalnızlığında sarkmış
çağı çeviren çarkmış
daha yenice duydum
uzaya değen farkmış

yolunda değil derken

örtüsünden geride
görünenleri sessiz
lokmasını hırkada
bulabilsek bile biz

sezişinden oyluma

dalarım varmış gibi
senin olduğun düşe
akşam olunca dibi
razı oldum dönüşe

yüzdeki meymeneti

sular çeker denize
delirmiş gibi sakar
rengi döker bensize
gelirmiş gibi bakar

büyüyende yalında

dal başında bülbüller
ötsün sevgiyle yare
sevda ilinde güller
bitsin sevgiyle yare

delicesine dönsün