Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kulağı sende kaldı
türküleri dinlerken
pusuda ki çakaldı
karşısına binlerken

kin garezi gütmesi

evden tapusu yandı
şakak beyaz dokulu
mahsustan dayandı
sokak kavun kokulu

kadınları oturdu

kudrette gelen sesin
yüreğinden haykırtır
boğulur zor nefesin
derininden hıçkırtır

yüreğinden sesleniş

yarısı yaza dönük
yarısında kışlanır
bu yıl nedense sönük
yine herkes yaşlanır

erken düştük eylüle

durur yerinde köprü
kudurur altından su
kör değerinde çarpa
yundurursa akarsu

nice zamanda geçer

kimi gerçeği dedi
kimisi beğenmedi
tadı yerinde balı
parmağını mı yedi

arı uçuşur daldan

salı saldım seline
şalı çaldım yeline
yarin derdine daldı
balı aldım deline

toyla taştı şöleni

düşüme girsen hani
ağlatır mıydın yani
doruğunda ulu çam
buradan malayani

hayra yorula düşün

uzağında sıladır
emmi ile haladır
bunları vazgeçesin
yar başına beladır

gurbeti yakın olsa

kendini biliyorsa
güzellik diliyorsa
dahası kıyamazın
inceden diliyorsa

konuşurken tanıyın