Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kalkıp gidelim
gözün kalmasın orda
haddini bilir
sözü çalmasın hurda

uyanın kuşlar

dikenli dediğin gül
kaktüsün tadına bak
perişan halime gül
duyup muradına bak

cilvelendin oynaştın

zaman zamana
uyarsa hoşluğuna
soğuk demiri
dayarsa boşluğuna

nereye gittin

ayrılığından beri
korku nedir acısında
pabucu dama atılmış çocuk gibi
kalakaldım oralıkta

uçtu atın yelesinde

kalanlardan geride
salına yaş sundura
yalanlardan beride
balına düş yundura

zulüm gelse koymaza

bir sıkımlık can
baştan aşağı geçer
görüp gördüğün

bir sıkımlık can
baştan aşağı geçer

sevi olanaksızsa
çok kan kaybeder gece
gece sulandıkça
gül kızarır kızıla döner
sevilerle birlikte

güneş ışığı
alnıma dayanmışta
içi sevecen
çapı dar yaslı gönül

iliklerime

ha bitti ha bitecek
aza kaldı bildiğin
karanlıkta yitecek
yaza kaldı bildiğin

tasa çekiyor kütük

kaç kez çağırdı duysa
şehrinde kadın yazsa
ses dokusunda doysa
nehrinde tadın azsa

el ayaktan dolandık