Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

düşlerden doğrulmuşum
gönül kuşu yaralı
boşuna sorulmuşum
gönül kuşu aralı

istedi kaçamadı

yazdığım şiir
çoğunluğu sanadır
dar gelir şehir
ova bayır donatır

yüreğim acır

sessizliğinde
ay karanlık geceden
bunalmış benim sevdiğim

her makamdan küçük örnekler
söylemekti amacım

yüzüne coşar yürek
tözüne koşar gerek
gönlüm seninle kalır
gözünde yaşar erek

iremden bahçe sergi

birkaç dize yetecek
gönlünü almam için
söz ucundan bitecek
gönlüne dalmam için
güneşe koşup
kucaklamalısın

günle çevriliyor sözün

geçtiğin sokak geçilmemişse
anıdadır
indiğin araç gitmemişse
bakışındadır

uzağın yakına getirir türkü
tezene coşuşu gönlüne dolar
güllerde akına bitirir ürkü
hezene koşuşu gönlüne dolar

ağacı altında yağmuru indir

abartısız sevmek istedim
şaşasız yalın kırda bayırda
köşk yalı yıldızlı barklar
bizi bozar güzelim

asfalt olmasa da olur

süremde kavrulurken
çiçekler kıvrılırken
gönül dalında incir
yelinde savrulurken

günü düşmüş özüne

dinleseydi ne değişecekti
onca anlattıkların sonunda
yağmur ıslayacaktı elbet
gönül de uslanabilseydi

saçlarından siyen damlalar