Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

esrik bir anda
döner gelince hüzün
ilk başlamışken
ayazda kalır sözün

özlem umuda

hüzünle bulanınca ilmiğinde yüreği
ağrısından ağırca ağrılar başındadır
sağrısından eğrice eğriler aşındadır
sözünde dolanınca ritmiğine küreği

heybesine dolunay evrenin bilgisine

gül tenine kokusu
kazınmış söze usu
güvercin pırpırına
sızladığın doğrusu

kenti pis kokusuna

güvercinden tutkun çocuk
kavrulmuş soğan pembesi
sırtındandır kalın gocuk
savrulmuş doğan kömbesi

düş kaçkını sevdada var

kalabalıktı
sevdaya kuşanan tin
ölesiye dek
memleketim gibisin

ötesindeyim

güzele gönlümü düşüresiye
ıkına sıkına aymaz mı dedi
tazeler gönlümü üşüresiye
ıkına sıkına caymaz mı dedi

bağın dayısıdır yağrını eşer

oturuştuğu an gelir geçerdin
güzelim sözleri nasıl söyledi
kendini dinlese bilir seçerdin
güzelim sözleri asıl söyledi

sevecen yanıyla güldüğü anı

el ele mi dolaşmadık
gül güle mi ulaşmadık
gideceksen güzel insan
ansıza mı daluşmadık

tatlı yanı kalsın sende

güzde saklanan
gazelin gizli tanıklığına
saplanıp
geleceğe yaşayansın

özde acımlanan

karanlık gecelerde
yalnızlığıma tutup
hüzüne acılarda
göz yaşlarımı katıp

umuda gülümserken