Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

eskiyen düştü
soluk renkli kitap
kimi gülüştü
belli belirsiz hitap

on iki eylül

yalanır dünyasına
tadın tuzu nerede
dolanır bünyesine
çoğun yozu nerede

çalışmadan otursa

çatal dalın
arasında
uzakları süzdün mü
sevdiğini gördün mü
esmer güzeli
nereli

eskimedin daha güz
çıkarları içinde
yeter uyku böldünüz
sevi iklimlerinde

adın sunamadığım

mayısın öz kokusunda
çiçek kokuları karıştığında
duldasında sevinçler bekleşir
geçecek acılarında ilkyaz

elimde

esrikçe nidadır
yaşam
kırılgan

dost diyerek
ağılarını bölüştük hep

yüreğinde bir ezgi
kabaran deniz dalgasında
seherin serinliğine inat
boğazında düğümlenen

ellerinde kokusu

fesleğen koksun
odamın içinde hep
titremesine
titresin ellerimde
titrek kokusu
essin esen yellerle

estetikçe soyunuz
sözcüklerini kırpan
devrilesi boyunuz
kanadını da çırpan

öznesinde solacak

sarpa düşürme
kıstırmadan kolumu
sesimi kesme
küstürmeden dilimi

özleminle de