Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

elde kalem düşmedi
neden yoksun içimde
dilde kelam pişmedi
neden yoksun içimde

dağlar kardı eridi

sevda taşa yazıldı
yanı başa yazıldı
dudağa değdi desen
hani koşa yazıldı

uzağa gitmediysen

fırtına boran indi
ana bağrında dindi
öyle bir kabarmış ki
nereye gitti sindi

anam cana can olur

dağdan aşağı yürü
ayağın yerde sürü
orman ol gönüllerde
engine doğru bürü

postada mektubun var

derleyip toplanınca
ırak yola koyulmuş
dereden hoplayınca
trakyaya duyulmuş

çok ağlamış anası

uykuda mıymıntı değilimdir
nerde olsam uyurum
kaba döşekte de
davul çalanın dibinde de

sofrada mıymıntı değilimdir

kimi kime demiş
kim kimi
yemiş

şöyle böyle imiş
elini yüzünü

Sevmeyi kolay sanma
Erişilmeze varmak
Nasıl sever aldanma
İkilikte bir olmak

Sonsuza değin sürdür

Kuruyan dudağında
Türküler
Yakar ciğerlerimizi
Sıladan esen yeli

Avuçlarında bir tutam yalnızlık

sustuğum başlardı
gözlerinde kıvılcım
sözlerinde barut
kokuyor hemen

kuru bir dal