Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sabah uyandığımda
yanı başımda yoksun
bulurum sandığımda
yanı başımda yoksun

uyandırınca kuşu

bir yorgana
sığarken çocuklar
şimdi eve bile
sığmamasındaydı

büyük lokmayı yut

bir an görmese seni
ne olur
soğur su donar
yanar bu adam

senden ayrılırsa

yaşadığın evrene
doya doya sarılıp
kuşadığın çevrene
boya boya karılıp

gökkuşağı dolasan

seherde uyanır güneş
uzakta küllenmiş kor
öğle kayalarında
kertenkeleler güneşleyen
ikindi otları sararır
gece evren boşluğunda

yağmur yağanda
sokakları yaşlanır
göz ağlayanda
gökyüzü bulutlanır

yağan yağmurla birlikte
bağ bahçe tarla ne güzeldir
su kayıpsız kayıtlanmaktadır
süzülerek toprak derinliğinde

ağaçlar yıkanmaktadır

karanlık çöktü
yağmura döktü içini
ıslandık
sudan çıkmış gibi

Yalpaladın mı durma
Yıkılırsın düşersin
Ululanma kudurma
Yerleri çok eşersin

Ulu olan korkutmaz

uzaktan gelen ses
göz yaşına karışmışsa
kahırlanırım
kaynar sular geçer başımdan
gün yüzünde
karanlık çöker içime