Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yıldızlar kırpışır
gözlerinde
umuda çiçeklenir
cemreler düşer yüreğine
can olur yürüyen sular
umudun yeşerir

boşuna
biriktirip durma
havalar sıcak
kokacak

boşuna

anı hambat düzünde
mezarı yol üstünde
gören gözü utansın
çaltılığın yüzünde

anam kara çocuğun

tarlaların kırların bayırların
nazlı çiçeği al gelinciği
hoyrat ellere
hoyrat yellere değmesin

al al allanacaksın

gerilsem de eli bilmem
gurbet elde ağlıyorum
derilsemde yeli bilmem
düştüm derde çağlıyorum

dudak yarık elim batık

dayanmak acıya
acıyı acıtmalı
bilerek dileyerek
dağıtmak yoğaltmak gerek

gül vermek sevene

martı otelinde kahvaltı
uyanık iye zeytin fidanı
çukur açılmış tören anı
alkışlar faslı kapattı

bindik otobüse

güvenirken gücüne
doldu geçti ömürü
bak dilinin ucuna
soldu geçti ömürü

geldi erkenden arka

göçtü koca çınarda
çeke çeke yoruldu
geçti kahpe gençlik
çöke çöke duruldu

dert adamı çalmadan

unutuldu geçenler
kumu kaldı sel gitti
anlatıldı bitenler
demi kaldı yıl gitti

evinsizi ağrıttı