Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kan ağlayan kırmızı güller
yağmur rengine bulamış
toprağa dökülüyor
gurbetin aşı soğuk kışı soğuk
geceleri uzun saçaklarda buz gibi
loş odalarda geçiyor ömür

ay süzer seni
ışığında yüzünü
yürek kanardı

yağan yağmurda
gözlerinden hüzünle

dökülmüş birden
kocamışça besbelli
çakmak taşları

kim bilir kaç yıl
geçti aradan zaman

Tadı damağında kalan
Ulaşılmaz uykulardı
Hayal meyal düşlerde

İsteminde dünden bir şey yok
Yarına umudunu beslemiş

kız hadi
kızıl günle
kızıl gün batımı
kızıllığına bakır çalanda
kıyıya gel akbükün koyuna

donmuş çaylardan geçip
çaltıların gölgesinde
bostanları taşa çalp
patır patır yediğimiz
düşler de döküldü

özlem türkülerinde
özlenenlerin gözü yaşlı
özleyenler ağlıyor
yürekler sessiz
dokunmayın kederime

üçü rahmetli
biri bereketli
oldu

gün demedi
gece demedi

hüznüm
tende yok olurken
yüzüm
bende mi

kederim

kara gözlerine
baltatlısı sözlerine
kandı bu gönül
akışan özlerine

kara gözlerinde eridim