Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ateşlerin yandığı
tarhana kaynadığı
sütün taşırıldığı
kaymağın alındığı
yoğurdun
peynirin mayalandığı

yıllar yılı
yıkılası
yokolası gurbet
gurbet arada bir
köprü de olsa

boşuna
biriktirip durma
havalar sıcak
kokacak

boşuna

anı hambat düzünde
mezarı yol üstünde
gören gözü utansın
çaltılığın yüzünde

anam kara çocuğun

unutuldu geçenler
kumu kaldı sel gitti
anlatıldı bitenler
demi kaldı yıl gitti

evinsizi ağrıttı

göçtü koca çınarda
çeke çeke yoruldu
geçti kahpe gençlik
çöke çöke duruldu

dert adamı çalmadan

dayanmak acıya
acıyı acıtmalı
bilerek dileyerek
dağıtmak yoğaltmak gerek

gül vermek sevene

ilk ayağı bulsam bir
gerisi uçar gelir
esenliği sunsam bir
gerisi açar gelir

sayrılansan kalamam

gerilsem de eli bilmem
gurbet elde ağlıyorum
derilsemde yeli bilmem
düştüm derde çağlıyorum

dudak yarık elim batık

sevmediğin huyunuz
kuyundadır suyunuz
gidene dur demesen
şamar oğlan oyunuz

sandı kazan dibiyim