Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kimi kime demiş
kim kimi
yemiş

şöyle böyle imiş
elini yüzünü

Sevmeyi kolay sanma
Erişilmeze varmak
Nasıl sever aldanma
İkilikte bir olmak

Sonsuza değin sürdür

Kuruyan dudağında
Türküler
Yakar ciğerlerimizi
Sıladan esen yeli

Avuçlarında bir tutam yalnızlık

sustuğum başlardı
gözlerinde kıvılcım
sözlerinde barut
kokuyor hemen

kuru bir dal

duyulmadan başlayan
öykünün kahramanı
soyulmadan haşlayan
kumpirin kahramanı

anılırsın şimdilik

elma yanağa benzer
çömlek çanağa benzer
elinde küreği var
yufka sunağa benzer

coştu sular duruldu

gözlerinden yağıldı
sözlerinden sağıldı
gidincesin sormayın
tözlerinden dağıldı

canıma candı ansam

mani sırası yirmi
il plakası yirmi
öğretmenimde der mi
kel alakası yirmi

derdine umar olsa

eşek sudan gelsin yanında katır
kokusunda kokma coşkuya batır

yeşil ormanlardan kalabalıksa
çocukluğumuzda soy sopalıksa
taşlı tarlasından boy çapalıksa

körce duman daldı
otlağa
meraya
tarlalara

yedi yeşil çiçekleri