Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

çiylenmiş kirpiklerine
değince gözlerim
şiirler demlenir gözlerinde
gece yarısı düşlerin
nisan yağmurlarında yıkansın

mağarada yaşayanlara benzedim
paspalım
ayrıldığımda
yüzümü denize döndüm
iskelede bir hayalet vardı yanımda

ninnilerde uyuttuğun
sevmelerle büyüttüğün
ağlamalarına kıyamadığın
ele avuca sığamadığın

ninnilerle büyüttün mü

saçların deniz dalgalı
her telinde yelin izi
kaşların koyu gölgeli
ten rengine düşen tuzu

sarılamadığım kokun

ağzın açıp yorulma
defterine yaz yarim
uzak kaçıp kurulma
gücün yeter ez yarim

çabala dolsun külek

ağlasam her gece
gizlice
sevgilim
usuma geldikçe

uzanıp kanapeye

ayrıldın
kanar yüreciğim
sefile döndüm
acıdılar mı bana

kayrıldın

ağaçsız caddenin çocukları
nasıl bilsin ki
evlerinin önünden gelen
baharın kokusunu
arkadan ahırdan gelen mayıs kokusunu
topraktan karıp oynadığımız

kayaların üstü buz tutmuş
çalı çakır ayazı titretir
pamuk gibi kar
dikenleri arasında
gözükür hambat ova
çarşaf içinde gibi akça

çocukluğum geldi usuma
yıldızlar göz yumdu
ay gülümsedi
ayçiçek çitledik kahve önünde
sevdiğim arkadaşlarımla