Osman Demircan Şiirleri

657

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Osman Demircan

Zeki insanları alt etmenin en kestirme yolu onları detaylarla yormaktır.Kurnaz ve o derece de aptal insanlar detayları çok severler.Çünkü küçük hesap peşindedirler.Oysa zeki insanlar büyük düşünürler ve zor problemleri çözmek isterler.Maalesef en kolay ve basit olasılığı akıllarına getiremezler.Bu yüzden aslanlarla dövüşmeyi hesap ederken asalaklara yenilirler.
Zeki insanlar sıradan insanlar gibi sokaklarda yürüyemezler.Zeki insanlar sokağın en başında bir kitapçıya ya da bir kütüphaneye uğrayıverirler. Sıradan insanlar ise emin adımlarla yolun sonunu getirirler.Çünkü sıradan insanların hayatı anlama gibi çabaları yoktur.Hiçbir tabelaya bakmadan ilerleyiverirler.İşte bu yüzden sadece ekmeği, peyniri düşündükleri için burunlarının doğrultusunda yaşayıverirler.Küçük hesaplar peşinde, fırından çıkan kokuyu takip ederek yaşayıp giderler.
Zeki insanları alt etmenin en kestirme yolu onları detaylara boğmaktır.Zeki insanlar ufka doğru bakarken gözlerinde bin bir tablo oluşur.Bakış açıları geniştir ve hayata değişik pencereden bakabilirler.Renkli bir dünyaları vardır.Akıllarına değişik fikirler gelir ve gökkuşağı renginde türlü hayal kurabilirler.Bu yüzden şemsiye görmek istemezler.Sıradan insanlar şemsiyeleri zeki insanların sürekli gözlerine sokarlar ve onları hep ağlatırlar. Onları bu şekilde mahvederler.Sıradan insanlar bilirler ki şeytan detaydadır.Ama şunu düşünemezler asıl güç zekadadır.
Dünyanın zirveleri belki kayalardır.Koca koca bulutlar da su damlacıklarıdır.Bütün bunlar belki detaydır.Ama asıl dikkat edilmesi gereken tonlarca ağırlıktaki bulutların gök boşluğunda asılı duruşlarıdır ve onun altında incecik bedenleriyle çiçeklerin yaşayış oluşlarıdır.
Zeki insanları alt etmenin en kestirme yolu onları detaylarla yormaktır. Onlar önlerine çıkan engelleri aşarlar.Fakat konu aptallık olunca karşılarına budalalık çıkınca ne yapacaklarını şaşırırlar.
Dünyada ayağına çakıl taşları takılanlar, dereden karşıya geçmeye de korkarlar.Bu yüzden zeki insanlar ayaklarının altına kırmızı halı sereceğini kimseden beklemesinler ve korkmasınlar. Yollarına devam etsinler ki bu dünyayı aptallara bırakmasınlar.

Devamını Oku
Osman Demircan

Yeni bir şey değil bu.Asırlardır içimde yer eden bir yaranın biraz Picasso biraz Goethe, biraz Mozart ve biraz da Sezar tarzı kan akışı bu.Sanki içimde bir şehir var ve caddelerinde fahişeler günü kurtarmanın telaşıyla gururlarını ayak altında ezdirmekte.Şehrin en kalabalık meydanında ise çiçeklerin yaprakları gecenin ayazına çiy düşürmekte, üzülmekte.
Yeni bir şey değil bu.Öyle bir üzüntü ki yüzyıllardır her yüreğin içinde birikmiş sıkıntılar damla damla yüreğime akmakta.Ve her insandan aldığım bunca mirasa rağmen herkes beni yalnız bırakmakta.Kimse bana dönüp bakmamakta.Gözlerini benden kaçırmakta.Ah insanlar rengin, şeklin, sesin içinde bir defa değil belki bin defa nasıl da unutulduğumu görememekte.
Sadece bir piramidin dibinde Akineton’un ölümünden geride kalan sonsuzluğu ve susuzluğu izlemekte.Mısır, Filistin, Mezopotamya tüm insanlığın çilesini bilmekte.Dünyanın acıyla yoğrulmuş her coğrafyasında bana ait gül bitmekte.
Neden insanlar asırlardır bunca savaşmasına rağmen ve neden bunca kan dökmesine rağmen bir başkasını anlamaya çalışmamakta.Dünyanın her neresinde susturulmuş bir insan varsa, orada ben varım; çünkü ben asırlardır yalnızım.
Bir dünya ki bana ezelden ebede bir insanlık mirası bırakmakta.Tüm insanlığın sesini, rengini, şeklini yüreğime sığdırmakta.Dünyanın her neresinde aç, susuz, yalnız bir insan varsa, yüreğim orada atmakta.Ah içim sızlamakta.
Ben duygularında kalabalık, bedeniyle yalnız iken hep içim parçalanmakta.Bir zenci çocuğun boyun büküşünde gözlerim tenimin rengiyle utanmakta.

Devamını Oku
Osman Demircan

Serçe parmağımda sana güvenişimin masal kuşları
Dudağında öpücüğün kızıl şafakları gözlerimde sen
Seni saçlarınla ninni ninni yüreğime bağladım anne
Bu fırtına bu duygu seli kolay kolay dinmez ki anne

Rüzgarlarla eser ılık nefesin seherde açan çiçeksin

Devamını Oku
Osman Demircan

Sen mavi gözlü kadın
Duygu denizinde
Midye kapanıklığı yaşar
Boynuna inciler takarsın.

Sen yosun kokan kadın

Devamını Oku
Osman Demircan

Kaybeden ben kazanan ben
Hem garibanım hem de yiğit
Öyle bir savaş var ki bende
Yenen benim yenilen de ben

En güzel sözler sende saklı

Devamını Oku
Osman Demircan

Sakın ağlama güneş seni ısıtacak
İçin alev alacak kalbin donmayacak
Beyaza düşen kan kırmızı çiçeksin
Ayaz yemiş duygularınla sen gülüm

Bütün şehir senin için ayaklanacak

Devamını Oku
Osman Demircan

Yüreğimin duygu coğrafyasında ürkmüş bir impala var
Sevgi damlasından arta kalan ıslak dudakta ateşin var.
Korkun birikirken gönül nehrimde hayalin uzayıp gider.
Boğulurken hatıralar yaprak yaprak sulara aksin düşer.

Çıplak ayakların sulara değerken yakamozlar karışır

Devamını Oku
Osman Demircan

Bak beyaz güvercinim!
Ben seni savaşçı ruhumla severim.
Ve içimdeki şiddet arttıkça,
Senin varlığına ters düşerim.

Bak gör içimdeki şiddetin izlerini!

Devamını Oku