Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Sonunda gebermiş hain mürtet it
Cehennemin artık ta dibine git
Önceleri kelpi sananlar mürşit
Anlasalar bile iş işten geçti

Marmara’yı sardı deniz salyası
Çevresel yıkımın bir madalyası!
Nefes alamıyor bak sardalyası
Ölümün adıdır bilin müsilaj

Koskoca köpükler denize doldu

Başı dumanlı dağlar
Yârim günlerdir ağlar

Penceresi açıktı
Dertler dışarı çıktı

Umutsuz geceler çığlık atarken
İnat etmek nedendir kanayan yalnızlığa
Eski sevdaları birer birer parçala
Üzerlerine naftalin topları koy
Hepsini sözcüklere kan kusturan çeyiz sandığına kaldır
Bir daha kapağı açılmamak üzere

Sığınacak liman ol, yüceltsin seni namaz
Hoşgörüde umman ol, yükseltsin seni namaz

Kul hakkı yiyen kişi, katiyen arı-namaz
Adaletten şaşanda, iyilik barı-namaz
Kuran’ın hükmü ile bedeni sarı-namaz

Törenin var olduğu
Aşiretin kural koyduğu
İlkel ve geri kalmış feodal bir yapıda
Ne yazık ki kelebekler
Çocuklardan daha uzun yaşıyor

Körpecik yaşında bir taze güldün
Akraba elinde hunharca öldün
Yorgunum diyerek eceli bildin
Cenneti âlâya çık Narin Narin

Yıkılsın tüm dağlar yıkılsın yeter

Zaman hızla kayıp gitti, farkında olamadan
Cananımla birleşerek, mutluluk dolamadan

Oysa yârim her gün beni, camda bekleyecekti
Soyadımı soyadına, alıp ekleyecekti

Kişi olursa kendinden emin
Kaymaz altından katiyen zemin
Etme ticaret yaparken yemin
Tartı işinde hilen olmasın

Aklın ererken hikmeti ara

Nazarım değdi
Yere düştü duvardan
Nazar boncuğu

Zavallı boncuk
Nazarımdan kendini