Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Kanaviçeye
İşlenmiş menekşeler
Çiçek açıyor

Elde bohçası
Yalnız fındık faresi

Molla rejimi söyle, Azrail misin nesin?
Müslüman haricine, asla çıkmıyor sesin
Saçını örtmeyeni, Rabbim demiş mi kesin?
Tesettür Allah emri, günah ise kulundur

Ahlak polisi olmaz, insanda ahlak olur

Dert ortağım oldu benim geceler
Boş yere hayale dalan olmasın
Derdimi demeye yetmez tümceler
İçimden efkârı alan olmasın

Seviyorum deyip yanımda gezdi

Zaman bir doğru çizgi gibi akar,
Baştan sona: Doğum = 0, ölüm = ∞

Her yıl bir sayı ekler:
10 yaş = çocukluk

Gökyüzü masmavi gökyüzü durgun
Mavi gözlerine yüreğim vurgun
Hayaller maviyken gönlümüz yorgun
Rüyamı hayra yor, yor ömür törpüm

Mavi Vatan ülkemin, deniz yetki alanı
On iki milse sahte, hepsi Yunan yalanı

Bilsin ki Yunanistan, Türk asla kalmaz naçar
Tarihimden bahsetsem, şımarık Yunan kaçar

MAZİYE MEKTUP

Gurbetin elinde kalmışım yetim
Kâğıda dökülür her bir niyetim
Sılaya ulaşmak benim diyetim
Postacı yolunu gözlerim anne

Nice medeniyete ev sahipliği yapmış
Her bir inanç sahibi aynı İlaha tapmış
St. Pierre’de tarih yankılanır taşlarda
Bin yıllık bir tebessüm birikir bakışlarda

Arasa Çarşısı’nda ipekler dile gelir
Sanatı aşkla yapan bu eli herkes bilir
İpeğin ince yolu sarılır kozalara
Renklerin her bir tonu dökülür lahzalara

Kaytaz böreğinin bak buharı üstten tüter
Antakya’da dostluklar bin derdi hemen iter
Oruk dolsun tabağa, zahterin tadı gelsin
Mutfaktaki bereket sofraya neşe sersin