Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Ey karlı dağların ürkek maralı
Söyle senin de mi gönlün yaralı
Olsa da sevdanın onca kuralı
Nedense olmadın asla oralı

Kalbimde dolaştın nice seneler

Ne çok özledik seni, unuttun sanki bizi
Lapa lapa yağsan da, sulasan yeryüzünü
Kaybolsa güneş biraz, bulut dolsa gökyüzü
Yurdumda insanların, güldürsen hep yüzünü

Yine hayaller kursa, tarlasında rençperler

Yansa sobamız
Gün boyu çıtır çıtır
Kışı severdim

Közde kestane
Yeseydim kıtır kıtır

İnsan yaşlanır
Gözlere perde iner
Olur katarakt

Gözler ışıldar
Yapınca mahir eller

Ermeniler yurdumda saygın birer tacirdi
Hainlere yapılan Osmanlı’da tehcirdi

Çoluk çocuk katletti taşnak komitacılar
Unutuldu sanmayın çektiğimiz acılar

bahar güneşi
ısı damlatırken yanan kuyruğundan
arıları bekleyen papatyaların
etrafında battaniye olduğu bozkırda
sürekli nöbet tutan
koca bir kayanın üstünde çivilendi sevdamız,

Dağların göğsünden kopan kayalıklar,
Yeryüzünün suskun hafızasıdır.
Her çatlağında yüzyılların izi,
Her çıkıntısında rüzgârın parmakları…

Ayırt etmek zor
Her yüze gülen kişi
Dostum sanılır

Güven duyulup
Karanlığın içinde

Adım mişmiştir
Malatya’dır vatanım
Pek de tatlıyım

Bahar olunca
Kökümü uzatırım

Asr-ı saadet âdeti
Nebi’nin öğlen şerbeti
Bir saat kadar müddeti
Yattım kaylule kaylule