Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Ayırt etmek zor
Her yüze gülen kişi
Dostum sanılır

Güven duyulup
Karanlığın içinde

Adım mişmiştir
Malatya’dır vatanım
Pek de tatlıyım

Bahar olunca
Kökümü uzatırım

Asr-ı saadet âdeti
Nebi’nin öğlen şerbeti
Bir saat kadar müddeti
Yattım kaylule kaylule

Şubatları seçerler
Birecik’e göçerler

Bir bereket muştusu
Görenler en mutlusu

Doktorum Mevlüt Melih Başaran’a ithafen

I

Sanki belediyenin son otobüsü kaçmak üzere
Nedir bu acele

Belimiz olunca ah iki büklüm
Yaşamak dediğin olur bir zulüm
Nefsime sorarım var mıdır ölüm
‘Var’ dedi ağladı bin tövbe etti

Türk’üm diyorsan
Haçlının Akıncı’sı
Olmayacaksın

Damadın Rum’ken
Denktaş’ı hiç ağzına

Makam mevki uğruna görülmemiş günah
Ehlibeyt düşmanlığı uymaz din şartına

İnsanlık bitti o gün kurulunca tezgâh
Hüseyn’in başı kopup şehit oldu eyvah
Mızrağa takıp bir de sergiletti bedhah

yaşam kervanında yürürken
kirpikleri gözlerini gölgeleyen hecin develerinin üstünde
yüreğinden parça kopar kızgın çöllerde.
hayallerini çiğneyen toynaklardan yükselen
kum hışırtısı duyarsın sadece
akşam karanlığından şafak vaktine

Böbürlenmek nedendir? Oysa insan çok aciz
Bilmez misin her doğan anadan üryan olur
Tevazuu unutan koyar ruhuna haciz
Büyüklenen ağızdan çıkan söz isyan olur