Kalp Kiri Şiiri - Osman Akçay

Kalp Kiri

Kumaşın lekesine su ve deterjan yetişir,
Bir leşin üstüne kireç…

Göğsün o karanlık, mühürlü mahzeninde biriken tortu,
Ne simyaya boyun eğer ne kimyaya.

Biz kirlenmedik aslında;
Sadece var olmanın ağırlığı çöktü içeriye.

Ruhumuzun duvarlarına sinen bu isli karanlık,
Gecenin koynunda da kaybolmaz.
Hangi sabun yıkar
Hiçliğin ortasında yankılandıkça büyüyen bu kimsesiz çığlığı?
Hangi su arındırır
Anlam ararken etrafa saçılan parçalarımızı?

Kalp kirini sabun temizlemez.
Çünkü o kir,
Maddeden değil,
Bilincin kendi içine kıvrılan o derin sızısından doğar.
O, zamanın insanın öz dokusunda açtığı
Onarılmaz bir yırtıktır.

Kendi cehennemini bir varoluş yükü gibi sırtında taşıyan insan,
Kendini affettirip aklanmak için
O uçurum üzerindeki tek telli ipte,
Düşe kalka yürümeye devam eder.

Ayaklarının altında suskun bir boşluk,
Omuzlarında geçmişin külü,
Gözlerinde henüz doğmamış bir sabahın yorgunluğu…

Arayışın son durağında, nefesim tükenmeden önce;
Estağfurullah.

Seğmenoğlu (Dr.Osman Akçay)