Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Leylekler toplanmış süzülür gökte
Gidiyor leylekler hüzün bırakıp
Bir buruk sızı var her bir yürekte
Gidiyor leylekler hüzün bırakıp

Yuvalar boş kaldı damlar üstünde

Göğün yorgun maviliğinde süzülürken
Bir güvercin kondu akşamın eşiğine.
Gözlerinde yağan yağmurun hüznü…

Şehrin taş duvarları

BEYAZ SALTANAT

Zambaklar açınca gönlüm şâd olur
Gecenin bağrında sanki yâd olur
Rengi beyaz onun bir feryad olur
Toprağın inciye bedelidir o

Dünyanın yüzüne çektim bir perde
Doğruyu aradım düştüğüm yerde
Çiçekler dermandır varsa her derde
Secdede hayat var yoktur inkârım

Kardelen misali karı delmişim

Fani dünya dediğin durmaksızın döner hep
Kefenlerler bedeni bulunmaz kefende cep

Kavursa da sıcaklar bunaltsa da bizi yaz
Teşhirci insanlarla yazlar kışlardan ayaz

Bu akşam kederliyim içimde bir sancı var
Martılar gökyüzünde hüzün içinde uçar
Bahçemde kelebekler hepsi öfkemden kaçar
…Bilmedim bilemezdim dertle dolacağımı
…Bilmedim bilemezdim böyle solacağımı

1000. ŞİİR

Bu şiirle beraber tam bin şiirim oldu
Hedefime ulaştım sayfam şiirle doldu

Hece, serbest, aruzu gönlüme göre yazdım

“Oğuz’un uykusu derindir, bıçak kemiğe dayanmadıkça uyanmaz” Dede Korkut


Söyleyin nedir soyunuz
Ermeni mi Rum musunuz?
Kısacık kalır boyunuz

Kadın rahmine
Önce mucize düşer
Büyür bedende

Bir bebek doğar
O an bir anne doğar

Mis gibi kokar
Böğürtlen çiçekleri
Işık Dağında

Başka kimse yok
Yalnız ben buradayım