Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Ey faylı dağların ürkek maralı
Söyle senin de mi gönlün yaralı
Olsa da oyunun onca kuralı
Nedense olmadın asla oralı

Kıratla dolaştın nice seneler

Hakka giden yollar olmaz dolaşık
Ruhu saran sende kumaş kırışık
Yırt ki o kumaşı ulaşsın ışık
Muhammed Resulün tahtından sana

Hakikat yolunda değişmez ferman

Kanaviçeye
İşlenmiş menekşeler
Çiçek açıyor

Elde bohçası
Yalnız fındık faresi

Molla rejimi söyle, Azrail misin nesin?
Müslüman haricine, asla çıkmıyor sesin
Saçını örtmeyeni, Rabbim demiş mi kesin?
Tesettür Allah emri, günah ise kulundur

Ahlak polisi olmaz, insanda ahlak olur

Dert ortağım oldu benim geceler
Boş yere hayale dalan olmasın
Derdimi demeye yetmez tümceler
İçimden efkârı alan olmasın

Seviyorum deyip yanımda gezdi

Zaman bir doğru çizgi gibi akar,
Baştan sona: Doğum = 0, ölüm = ∞

Her yıl bir sayı ekler:
10 yaş = çocukluk

Gökyüzü masmavi gökyüzü durgun
Mavi gözlerine yüreğim vurgun
Hayaller maviyken gönlümüz yorgun
Rüyamı hayra yor, yor ömür törpüm

Mavi Vatan ülkemin, deniz yetki alanı
On iki milse sahte, hepsi Yunan yalanı

Bilsin ki Yunanistan, Türk asla kalmaz naçar
Tarihimden bahsetsem, şımarık Yunan kaçar

MAZİYE MEKTUP

Gurbetin elinde kalmışım yetim
Kâğıda dökülür her bir niyetim
Sılaya ulaşmak benim diyetim
Postacı yolunu gözlerim anne

Nice medeniyete ev sahipliği yapmış
Her bir inanç sahibi aynı İlaha tapmış
St. Pierre’de tarih yankılanır taşlarda
Bin yıllık bir tebessüm birikir bakışlarda