Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Sevgiyi saygıyı kalbime ektin
Bilgiden içimde bir ağaç diktin
Annem babam gibi gönlümde tektin
Katiyen solmadın sen öğretmenim

En güzel duyguymuş okumak yazmak

Sana öğüt vermek babalık hakkım
Sözüm kırıp uzak etmesin oğul
Atayı hor görmek yıkımdır yıkım
Gücün kardeşine yetmesin oğul

Nazik ol evladım hal hatır gözet

Bilgilerden bombardıman
Dolar hemen kompartıman
Yoksa haller darmaduman
Durma oku muntazaman, hay de…

Yaşamlar hep fotoroman

Şekilsiz insanların kuklaları
Çiçek buketlerini tutar
Denizin sınırlarının ötesinde
Ruhumu emer durmaksızın
Bahar göğü gibi

Eşrefi mahlûkattır kula en büyük paye
Fıtrat üzere kalmak olmalı asıl gaye
Nefis bizimle gezen ardımızda bir saye
Cehennem azabını tatmak olmaz arkadaş

Ahiret yaşamına sakın zincirler vurma

Evinizin yolunu aradım bulamadım
Sorduğum kişilerden adresin alamadım
Uzağında sadece bir gece kalamadım
Ayrılmamız imkânsız senden ayrılamadım

İçimdeki ırmaklar aşkın ile taşıyor

Her canlının tadacağı ölüm. Yaşamın zıddı olsa da asla değildir zulüm. Sadece biter bu bölüm, başlar sonraki bölüm.

Ölüm, kaçınılmaz bir gerçektir aniden geliveren. Lezzetleri yok eden. Duyuları çalışmaz hale getiren. O gelince ne kadar normaldir gonca bir gülü görememen. Kokusunu içine çekip teneffüs edememen. Gülün dikenini hissedememen. Bir bülbül gibi şarkı söyleyememem. Çünkü bedenindir evirilen. Toprak olup kaybolup giden.

Ölünce hadi düşün, düşünebilirsen? Hadi zikret, zikredebilirsen. Hadi şükret, şükredebilirsen? Fonksiyonlar kaybolur gider tamamen. Ruh ayrılır bedenden. Ruhtur yoluna devam eden. Bir âlemden diğerine intikal eden. Ve açılır perdeler birden. O perdelerdi yaşarken hakikatin üzerini örten.

I

Fanidir dünya
Ölenler geri gelmez
Bu ömür biter

Ay ışığında şuan
Gözkapaklarım açık ölümü düşünüyorum
Benim de son yaprağım kara toprağa düşecek
Tüm nefisler gibi
Kısa metrajlı film şeridim birden kesilecek

Şeref nedir şeref!
Ne halef ne selef
Kovalarken hedef
Olmak mıdır telef?