Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

piksel kanaması

boşluğun histerisinde
bir damar çatlar
ne sıcak ne kırmızı
kromatik bir fosil

Gönül kimi severse hoş gelir gözü, kaşı
Meftun olan bir yürek dokur sevda kumaşı
Başlar kendini yâre beğendirme telaşı
Paylaşmak ister kişi yârle her öğün aşı

Kuşkular olur ise gam oltaya takılır

Dünya soğuk bir yerdi, uyandın kucağında
Bir nefes arıyordun, sevginin sıcağında
Annen bırakıp gitti, süt tadı sana sırdı
Küçücük yüreğini, büyük bir korku sardı

Arama bulamazsın, bu dünyada dengini
En büyük saadettir, bulur isen kendini
Üstünlük takvadadır, ayırma ten rengini
Yaşamında ar olur, her dakikan kâr olur

Günahlardan uzak dur, insan yükü ağırdır

Bizi anlatır
dolmuşların arkası,
aşkı haykırır.

Gaz, fren, şanzıman;
sevgilim halim duman.

Rasmus Paludan denilen Ebu Cehil’in torunu
Ruh bedenden ayrılınca Cehennem olacak sonu
Kur’an-ı Kerim yakarken düşünmez kefere bunu
Öfkelenmiş bir ateşten kurtaramaz kimse onu

Seğmenoğlu

Doğmuş iken beden üryan
Nefsim yaptı daim isyan
Dört bir yanım sarı çıyan
Koca ömrüm oldu ziyan

Gözden kalksın cümle afsun

Peygamber Efendimiz herkesten üstün kuldur
Annemden ve babamdan O’nu fazla severim

Kuran inkârcısının bende değeri puldur
Tüm sahih hadisleri başıma taç ederim

Bir, iki, üç…
Alın neyim varsa alın
Tutsak edin hayallerimi bile
Kalbimin bacağımdan emanet damarları kan ağlasın
Kan ağlasın kataraktlı gözlerim

Ben böyle değildim evet eskiden
Oksijenim bitti beynime giden
Heyecan doluyum daha şimdiden
Ölüm sertliğiyle başlar yolculuk