Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Her canlının tadacağı ölüm. Yaşamın zıddı olsa da asla değildir zulüm. Sadece biter bu bölüm, başlar sonraki bölüm.

Ölüm, kaçınılmaz bir gerçektir aniden geliveren. Lezzetleri yok eden. Duyuları çalışmaz hale getiren. O gelince ne kadar normaldir gonca bir gülü görememen. Kokusunu içine çekip teneffüs edememen. Gülün dikenini hissedememen. Bir bülbül gibi şarkı söyleyememem. Çünkü bedenindir evirilen. Toprak olup kaybolup giden.

Ölünce hadi düşün, düşünebilirsen? Hadi zikret, zikredebilirsen. Hadi şükret, şükredebilirsen? Fonksiyonlar kaybolur gider tamamen. Ruh ayrılır bedenden. Ruhtur yoluna devam eden. Bir âlemden diğerine intikal eden. Ve açılır perdeler birden. O perdelerdi yaşarken hakikatin üzerini örten.

I

Fanidir dünya
Ölenler geri gelmez
Bu ömür biter

Ay ışığında şuan
Gözkapaklarım açık ölümü düşünüyorum
Benim de son yaprağım kara toprağa düşecek
Tüm nefisler gibi
Kısa metrajlı film şeridim birden kesilecek

Şeref nedir şeref!
Ne halef ne selef
Kovalarken hedef
Olmak mıdır telef?

Nefsin vahasında serap içerken
Hayat süzgecinden her gün geçerken
Ecel tarlasında hasat biçerken
Pişmanlık narıyla yandı bu ömür
Yandı da bu ömür olmadı kömür

Benim geniş omuzlarım olmadı
Ama hep güven verdi,
Zifiri karanlıkta yanan fenerler gibi
Yaslanmasını bilene

Mutluluk

Gözlerin kara üzüm
Öpüver iki gözüm
Aşkta var derde çözüm
Öpüver iki gözüm

Kaşların keman yayı

Gözlerinde lens
Burunda çift estetik
Ucunda hızma

Dişlerde protez
Kulaklar delik deşik

Derede şırıl şırıl akıyor su
Burnumda kekiklerin mis kokusu

Dört tarafta çiçekler gör rengârenk
Uçuşan kelebekler ayrı ahenk

Sabotajla yok oldu, ülkemdeki ormanlar
Ürünler heba oldu, yangın yeri harmanlar
Hayvanlar can çekişir, bunu yapmaz düşmanlar
Başka ceza yetersiz, idam olsun fermanlar

Koskocaman ormanı, tutuşturur tek kibrit