Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

In the cold glow of the screen
your face swells into my heart.
I call this “closeness,”
clusters of pixels
slipping through my fingers
as if they’re about to touch my skin.

Kaygılar zincir gibi sararken bedenimi
Hep düşmekten, incinmekten korkardım.
Ama bisikletim fısıldadı cesareti kulağıma.
Korkma dedi, bırak kendini dostluğuma,
Her düşüş bir kalkışın habercisi.

Bu şiir, Suriye’nin kuzeyinden ateşlenen havanlar sonucu Gaziantep’in Karkamış ilçesinde şehit olan 22 yaşındaki sınıf öğretmeni Ayşenur Alkan ile 5 yaşındaki Hasan Karataş’ın Aziz Hatıralarına ithaf edilmiştir.

Teröristin dişleri kökünden sökülecek
Vekâlet verenlerin belleri bükülecek
Bu bitler, bu keneler toprağa dökülecek
Yaşasın Türk Ordusu, daim olsun Türkiye’m

Aynı meydanda,
Aynı mermer sütunun gölgesinde durduk seninle.
Sen gökyüzünün hür kanatlarında yitirdin gözlerini,
Ben kıyıya vuran dalgaların sahilde bıraktığı o ıslak izde…

Sahi, hangimizin avucundaydı mutlak gerçek?

Yorulmak nedir bilmez döner durur pervane
Yoruldum artık diye uydurmaz bir bahane
Yollar uzar her yöne tarif için çık öne
İnsan böyle dönünce olur deli divane

Seğmenoğlu

piksel kanaması

boşluğun histerisinde
bir damar çatlar
ne sıcak ne kırmızı
kromatik bir fosil

Gönül kimi severse hoş gelir gözü, kaşı
Meftun olan bir yürek dokur sevda kumaşı
Başlar kendini yâre beğendirme telaşı
Paylaşmak ister kişi yârle her öğün aşı

Kuşkular olur ise gam oltaya takılır

Dünya soğuk bir yerdi, uyandın kucağında
Bir nefes arıyordun, sevginin sıcağında
Annen bırakıp gitti, süt tadı sana sırdı
Küçücük yüreğini, büyük bir korku sardı

Arama bulamazsın, bu dünyada dengini
En büyük saadettir, bulur isen kendini
Üstünlük takvadadır, ayırma ten rengini
Yaşamında ar olur, her dakikan kâr olur

Günahlardan uzak dur, insan yükü ağırdır

Bizi anlatır
dolmuşların arkası,
aşkı haykırır.

Gaz, fren, şanzıman;
sevgilim halim duman.