Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Adımını evine gururla atar baba
Son verirsen ömrüne, ahretin olur heba

Kış gelince sıcacık her gün yanarsa soba
Çocukların üstünde varsa yepyeni urba
Yiyecekle doluysa elde taşınan torba

Olmayınca cebinde bir garibin parası
Sormazlar akıl edip sofrasında aş mı var
Çaresizlik içinde kanar iken yarası
Görmezler bu kişinin gözlerinde yaş mı var

Sırta bindikçe biner fani âlemin derdi

Bitimsiz fırtınalar arasında
Sessiz çığlıklar atar yüreğim
Tıpkı bir sonbahar yaprağı gibi.
Rotasında özgürce dolaşırken
Bulutlar sessizliğime ortak olsun isterim

sessizlik akar durmadan,
yüreğimdeki boşluklara.
zaman bile unutur sustuğunu,
kum gibi süzülür parmaklarımda.
sokak lambaları hisseder,
ruhumun fısıltısını.

Güzelim yürürken seyran eyledim
Şarkını dinlerken hayran eyledim
Sen geldin buraya şükran eyledim
..... Sev beni güzelim canımdan bezdim
..... Öp beni güzelim aşkını sezdim

Hava bahar
Çiçek kokar
Kuş seslerini
Dinle biraz

Hava yağışlı

SAĞ OL

-Rahat
-Hazır ol
-İyi tatiller arkadaşlar

Bir ağaç sevdim
Kökünden kuruttular
Günahtır dedim
Karşımda sırıttılar

Bir köpek sevdim

Kıymetli Üstadım Aksakal’a - Enver Özcağlayan ithafen

Kaybolmasın ömrünce sevginin coşkun dili
Sen gidince yas tutsun koca ülke adına
Varlığınla tüm canlar ersinler muradına
Gittiğin yörelerde yansın dostluk kandili

Sevgi sözcükleri yakışır ağızlara.
Söylenir yeri gelince
Sakız gibi sündürülmeden tam kararında.
Her an nedir bu istek?
Bilinmez mi çok muhabbet
Tez ayrılık getirir.