Osman Akçay Şiirleri - Şair Osman Akçay

Birlikte saf tutarlar aynı dili duyanlar
Habib-i Neccar’da bak birleşir bütün canlar
Çan, ezan, hazzan sesi karışır civarlara
İnsanlık dersi verir kapalı duvarlara
Kardeşliğin diyarı burada bir huzur var

Nice medeniyete ev sahipliği yapmış
Her bir inanç sahibi aynı İlaha tapmış
St. Pierre’de tarih yankılanır taşlarda
Bin yıllık bir tebessüm birikir bakışlarda
Amanos Dağları’nda duman çöker engine

Mehmet Âkif yazsa da bağımsızlık marşını
Sadece gençlik ve halk kaldırdı naaşını

Seğmenoğlu

Zemheri güneşe özlem duyarken
Kır çiçekleri de umudun muhteşem baharını gözler,
Gökyüzünün havai fişekleri eşliğinde
Ufuklara âşık özgürce yüzen beyaz teknelerden
Yağmurun selam getirmesini bekler

I
Babasına haber salın
Sulamadığı çiçeği kurudu
Kökünden kopardılar

II

Özgüven örtüsü biraz aralandığında
Bulutların bedenlerine sığmaz düşünceler
Umut her zaman orada bir yerde dursa da
Akıl genelde erir tereyağı misali
Uzun bir sessizlik süzülür ruhun derinliklerinden
Yoncaya saklanmış keklik gibi titrer kişi bir başına

Gökyüzünden yağmur yağar can verir
Yürek aşka kandığında şan verir
Gün doğmadan hemen önce tan verir
Hem sabaha hem akşama merhaba

Dağlar aştım yollar bitti düz geldim

Davut’un başladığı
Süleyman’ın tamamladığı Mescid-i Aksa
Ne zamandır
Kardeşlerim nerede kaldı diye sorup
Bir çocuk gibi hıçkıra hıçkıra ağlamakta

Metaverse - Şairler ve Şiirleri

‘Metaverse’te birer duvar verin biz şairlere.
Doyasıya şiir asalım.
Sıra sıra dizilmiş cips kutularından yiyen,

Hayatın anlamını sorgulamaya hangi ömür yeter
Platon’un ömrü yetmiş mi ki
Benim ömrüm yetsin

‘Bir mağaranın duvarına dönük bir şekilde
Zincirlenmiş insanlar