Önder Karaçay Şiirleri - Şair Önder Karaçay

Vagondan vagona atlasan ne olur,
Trenin raydan çıktığından,
Ülkenin uçuruma gittiğinden,
Sömürgenin işgalinden haberin yok.

Her vagonun yuları başkalarının elinde,

Sorunun kendinizden kaynaklandığını kabul ederseniz;

ÇARE SİZSİNİZ!

Çarenin kendinizle ilgili olduğunu bildiğiniz halde başkalarını sorun olarak göstermeye kalkar, kendinizle yüzleşmek yerine sürekli suçlu arayarak kendinizi gizleme derdi içine girerseniz;

Çaldılar
Çaldırdılar
Çalanları değil
Çalınacakları azalttılar
Frene bassalar
Takla atacaklar

Hayatın en güzel günleri 'daha erken’ demekle geçti

Belki de dedirtenleri demek daha doğru olur

.......sonrası ise çok geçti

Çatlamıştı ar damarı
Yalakaların

Birilerinin ayağını kaydırarak
Yükseliyorlardı alçakça

İnsan sevdiğine gönül koyar
Nefsi insanı niyeti ile oyalar

Nefis insanın içindeki şeytanı, yaratanın adalet duygusunun ürettiği içinde ki elmas ise vicdanıdır.

İnsan neden içinde ikiye bölünür?

🇹🇷▪️Caydırıcı Gücümüz Ortak Us Yurttaşlıktır ▪️🇹🇷

Birlik, beraberlik ve dayanışma içinde biz bütünlük anlayışını yenebilecek yeryüzünde bir güç yoktur.

Siyasi partiler Türk ulusunu satmaya tersine yemin vekiller ile bizim de bu ihaneti yurttaş olarak satma hakkımız tartışma kaldırmaz tek gerçektir.

Şiirlerin duygulu manzaralarının konu mankeniydi çay ve simit

Nefes almamıza bile şükrettiren bir zihniyet gelene kadar
Bir zamanlar ise çay ve simit hesabı siyasetçilerin propaganda aracıydı

Günümüz gençleri ve çocukları bilmezler

Cahil ile tartışan
Bilge biri bile olsa
Galip gelemez

Cehaletle mücadelenin
Zorluğunu artıran

Cehil soyu eseri cahiller bir gecede cahil olduklarını anladılar.
Hangi gece o gece?
Soran olursa en uzun gecede karanlıkta kaldığınızı anlayınca dersiniz.
Çocuğa sordu birisi seni bu şekilde kim büyüttü?
Cehalet dedi! Dili sürçmedi gözünde cehaleti büyüttü.
Huzuru kimin bozduğu tartışma konusu olduğunda iki tarafı kim ikna etti? Kimse kendi kendine ikna olmadı.