Ömer Dalman Şiirleri - Şair Ömer Dalman

Kanımı şaşırdım!
en son yere aktığında rengini tanıyamadım?
saydam, su gibi olsaydı dert değil
ama kapkaraydı
telaşlandım! ..
benim miydi o kan?

Bir kaç dost bir araya gelince
ortada donatılmış bir masa
biraz da içki olunca hele
herkes filozof kesiliyor!

ne dünyalar kurtarılıyor

Kanma o
derin görünen
dibi bulanık sığ sulara sakın!
Dalayım dersin anlamlar umup,
başını yararsan
bok yoluna gidersin.

Onca insanı güldürmüş bu gözler
gün içinde.
onca espriler yapmış
kaleme almış
ti'ye almış dünyayı...

daha kaç bardak çay içmem lazım? !
kaç tane 'kaliteli geyik muhabbet' üretmem lazım?

ve kaç dizi 'zincirleme kahkaha'? ! ..

'sonunda ne tür bir kaz gelecek? ' gibisinden

en güzel olan O olduğuna göre
incitilmesinden
kılına zarar gelmesinden
dokunurken bile
gizemi kaçmasından sakınıldığına göre

Bağladı ya artık bir kere
kendini derin felsefeye;
artık bakışları deli,
dikkati son gaz
adrenaliniyse olur olmaz!

Ezildiğinde erkeğin arslanlığı
ve bir sürüngen olduğunda
kadının krallığı altında...
ve sürünürken onun ayaklarının altında
hiç şikayet etmeden,
zevkten kendinden geçercesine;

Yoksa
kadın’a verdiğim değer
günden güne artıyor mu?

Beni bile bir gün hiçe sayacak
bitirecek, tüketecek

Dünya tatlısı, genç irisi,
deliliği deli gibi, ama yerli yerinde,
gülmenin peşini hiç bırakmayan bir delikanlı,
hayat damarlarıma eş bir yakınlıkta bir insan...

Gerektiğinde etten kemikten bir insan gibi gerçekçi,