Ömer Dalman Şiirleri - Şair Ömer Dalman

Kanımı şaşırdım!
en son yere aktığında rengini tanıyamadım?
saydam, su gibi olsaydı dert değil
ama kapkaraydı
telaşlandım! ..
benim miydi o kan?

Bir kaç dost bir araya gelince
ortada donatılmış bir masa
biraz da içki olunca hele
herkes filozof kesiliyor!

ne dünyalar kurtarılıyor

Kanma o
derin görünen
dibi bulanık sığ sulara sakın!
Dalayım dersin anlamlar umup,
başını yararsan
bok yoluna gidersin.

Onca insanı güldürmüş bu gözler
gün içinde.
onca espriler yapmış
kaleme almış
ti'ye almış dünyayı...

Uzun ve sabırlı bir seyahate çıkmak
kimselere
uzun süre yaşadıklarını
çektiklerini
sevdiklerini
nefretlerini

Lütfen
lütfen beni tek göz bir odaya kapatın!
Orada bir mum ışığında
sadece bir şeyler yazayım!

Kapı altından yemek bırakın aradabir ve

Akşam
televizyonun görüntü ayarlarına girdim
renk ayarını sadece bir ton açtım.
Renkler gözüme öyle daha canlı ve doygun göründü ki
bu zamana kadar neden bunu yapmamışım dedim.

Kendimi bildim bileli oldukça takıntılı bir Hayalciyim.

hatırlarım da
bir aralar da sağ kulağımın sol kulağımdan daha az
ve detayları zayıf duyduğuna inanıyordum.
ikidebir denemeler

Hep böyle güllük gülistanlık,
okşaya okşaya
pohpohlaya pohpohlaya
gururları yelleyerek
gönüllere huzurlar üfleyerek
onur üstüne onur dizerek

Ayrılmış yollar bir kere
yok artık o eski ortaklık
o kucak kucağa oyunlar
saf kavgalar
tabancalar-tüfekler, kovboylar
düşüp-kalkmalar