Ömer Dalman Şiirleri - Şair Ömer Dalman

Hava aydınlık...
saat geldi...
işte yine beni çağırıyor.
belki de en başta bir kere çağırmıştı
sonra beni bana emanet etti.
ama öyle bir alışmışım ki

Herşeyimi saatinde yaparım.
Sabah ilk kalkış; saatinde...
22 dakikalık koşum; saatinde...
220 mekik, 40 oturup-kalkma,
15 alt karın, 23 bel; saatinde...
Duş saatinde...

Yahu baba bırakın bu ayakları
ordan-burdan çekmeleri;
dümdüz konuşun
dümdüz davranın! ..

Oynamayın Allah'ın günüyle, güneşiyle

Sabahın duası akşama edilir mi?

Ederim!
hem de aslanlar gibi!

sabahı akşama

Sanırım çözdüm...
kendimce bir sonuca vardım,
boyum beş santim daha uzadı!

neden aç bizde hep emekçiler, işçiler,
üretkenler, gerçek çalışanlar?

Aslında birçoğu sadece klavye tıkırdatıyor
sırtını kambur yapıp
yanına
üst üste dizdiği kahveleri alıp
leş gibi
kokuşmuş sigaralarını pompalayıp

Sessiz, sakin, kendi halimde
biraz ulvi
biraz meditatif
hedefim uzaklarda
suya-sabuna dokunmadan göçüp gitmektense

Ya bu anlamsız
aptalca
dünyayı bitiren komediye sırtını dayayıp,
sen de pişmiş kelle gibi sırıtacaksın
ve bir şey olmamış gibi yapacaksın

Arkadaş
o pisuvara şarıl şarıl işerken
beyaz seramik parlak yüzeyli nesnenin içinde
ya bir kedi leşi görmüş olmalı
ya da yanlışlıkla hızla avuda kalkıp
kendi ağzına işemiş olmalı ki;

Hani şu tam bir ev erkeği olmalarına rağmen
kırk yılda bir de olsa çapkınlık yapıp
manken güzelliğinde kadınlarla yatan erkekler vardır ya;

aynen onların
orgazm sonrası bir anda içlerini saran o garip pişmanlık gibidir