Ömer Dalman Şiirleri - Şair Ömer Dalman

Yıllar öncesinden beri bilirim adını.
çok da sözünü, bilgisini indirmişimdir mideye.

Bana göre tam bir görünmeyen dosttu.
hala da öyle zaten...
kim bilir şimdi neler yapıyor alemler arasında? ..

Bilmem ne tesis enternasyonalmiş
bilmem kaç tane plazma ekranı varmış
süpersaund ses sistemi varmış
yıllığı bilmemkaç milyarmış;
hiçbirini iplemem ben spor yapacaksam!
etiketine göre değil,

Biraz fazla gülümsedinmi,
herbirine değer verdinmi bireyler olarak,
ve laflarını dinledinmi kulakarkası etmeden
köpekler
kendilerini bir şey zannederler!
ve zamanla tasmanın

Kalçaların ve dolgun bacakların şahıydı!
nette gördüm onu...
kaba bakışlı, siyah saçlı, esmer bomba...

Ten rengi naylonlarla bezenmişti.
biraz eski usul modaydı giydikleri.

Kadınlara karşı çok saygılı
çok mu kibarsın?
Başının tacı mı ediyorsun onları?
Bir şey dediklerinde
kıramıyor musun?
Sesin mi titriyor?

Fatoş şüpheye düştü
bir şiirimle
aklındaki “erkekliği” çalkaladım!

tam da çürütmüştü.
“Gerçekten de erkeğin kalbine giden yol

Hayatımın en karanlık köşelerini,
pis kokularını,
kaçınılan anılarını,
sapkınlıklarını, manyaklıklarını,
basılınca kurtulunamayan bataklarını,
ezilmişliklerini,

Kapı dışarı edilirsem
ki sıkar biraz gerçi bu ama
kapı dışarı olmaya teşvik edilirsem
inanın ki
edeni, edilmemi isteteni
ona yardım edeni,

Daha bu sabah rüyamda
o güzel kasabadaki misafir evini bir ayı basıp,
sonradan beni de takibe alıp,
peşimden sokaklar boyu koşmadı mı? ! ..

Bir önceki sabahta

Bu ne habersizlik?
bu ne irtibatsızlık?
umarsızlık
derinlemesine ilerlerken hayatın içinde
paylaşılacak onca şey varken
ve ortak tarihimize rağmen