Ömer Dalman Şiirleri - Şair Ömer Dalman

Dünya tatlısı, genç irisi,
deliliği deli gibi, ama yerli yerinde,
gülmenin peşini hiç bırakmayan bir delikanlı,
hayat damarlarıma eş bir yakınlıkta bir insan...

Gerektiğinde etten kemikten bir insan gibi gerçekçi,

İteklemekle, tartaklamakla,
serzenişle, dürtüşlemekle
sözle olmaz!

Geçti artık...

en güzel olan O olduğuna göre
incitilmesinden
kılına zarar gelmesinden
dokunurken bile
gizemi kaçmasından sakınıldığına göre

Bağladı ya artık bir kere
kendini derin felsefeye;
artık bakışları deli,
dikkati son gaz
adrenaliniyse olur olmaz!

Ezildiğinde erkeğin arslanlığı
ve bir sürüngen olduğunda
kadının krallığı altında...
ve sürünürken onun ayaklarının altında
hiç şikayet etmeden,
zevkten kendinden geçercesine;

Yoksa
kadın’a verdiğim değer
günden güne artıyor mu?

Beni bile bir gün hiçe sayacak
bitirecek, tüketecek

Kadınlara karşı çok saygılı
çok mu kibarsın?
Başının tacı mı ediyorsun onları?
Bir şey dediklerinde
kıramıyor musun?
Sesin mi titriyor?

daha kaç bardak çay içmem lazım? !
kaç tane 'kaliteli geyik muhabbet' üretmem lazım?

ve kaç dizi 'zincirleme kahkaha'? ! ..

'sonunda ne tür bir kaz gelecek? ' gibisinden

Daha kaç kere paketleyip gizemlerimi
sokuşturup koltuğumun altına
yolcu edeceksin beni
kendi bilinmezliklerimde
bir karanlık yolcusu olmaya? ..

”Şimdi kadınları yerden yere vurdum, ama
aslında aynı şeyler erkekler için de geçerli;
aman alınmayın! ”

”Veya erkekleri yerden yere vurup,
bazılarını öküzü benzettiğimde