Ömer Dalman Şiirleri - Şair Ömer Dalman

Ezilirken altındakiler
ve sen;
tamamen onları kendine temel ederek yükselmeye çalışırken
bu koca, çarpık binanın
nasıl ayakta kalmasını beklersin! ?

Ben bunu defalarca denedim
güzelliğini gördüm.

Filmleri seyrettikten sonra
müziklerini “albüm” olarak dinlemek
o filmin benlikteki etkisini

Yahu, şu plazamızın 'yıllanmış çaycısı'
'gündüzleri garson, akşamları fiş çeken,
hesap kesen' görünüşlü
Baba Rıfat'ın çayı nasıl bir çaydır? !
bana şunu bir diyen olsun!

Şunu biliyorum artık ki;
kim ne derse desin
her kadında mutlaka bir 'Kraliçe Noktası' var
ve eğer o düğmeye basacak şekilde davranırsanız
mutlaka ve mutlaka
kendini tek Kraliçe gibi hisseder ve

Ne güzel demiş bir dostum
'Katlanılmaz doğmazsa içine
Kazandığını bilmenin
Ümidi çoşkusu' diye!

Zaten zora koşulmuş hayatlarımızda

Koşmazsam yaklaşma yanıma
fena arızalanırım...

Ayarlarımı, rotumu kaçırırım.
İçimdeki volkanlar
pislikler, eşikıyalıklar topraklanmaz;

Sadece bazı kadınlar değil,
bazı durumlarda bazı erkekler de
tartaklanmayı, köteği, iteklenmeyi
bal gibi de hakederler! ..

Bu bir kendine getirme,

Herkesin köteğe-sopaya biraz ihtiyacı var Baba;
burası nere, sen bilmiyon mu? !
bırak halledelim
izin ver
yetki ver
donatalım suratları şaplaklarla

e alıp seni, servislerde gezdirmeye başlayalı
hem de TEM manzaralı gidişlerde, gelişlerde
2 ay olmuştur tahminim...
hala beşte birindeyim
seni bitiremedim.

Namerdim eğer bunların
bir yerden bir yere gitmek için
yürümeleri gerekmeseydi
bacaklarını da hiç kullanmazlardı!

Adım atıyorlar diye para kazanmıyorlar ya