Ömer Dalman Şiirleri - Şair Ömer Dalman

Hayatımın en karanlık köşelerini,
pis kokularını,
kaçınılan anılarını,
sapkınlıklarını, manyaklıklarını,
basılınca kurtulunamayan bataklarını,
ezilmişliklerini,

Kapı dışarı edilirsem
ki sıkar biraz gerçi bu ama
kapı dışarı olmaya teşvik edilirsem
inanın ki
edeni, edilmemi isteteni
ona yardım edeni,

Daha bu sabah rüyamda
o güzel kasabadaki misafir evini bir ayı basıp,
sonradan beni de takibe alıp,
peşimden sokaklar boyu koşmadı mı? ! ..

Bir önceki sabahta

Bu ne habersizlik?
bu ne irtibatsızlık?
umarsızlık
derinlemesine ilerlerken hayatın içinde
paylaşılacak onca şey varken
ve ortak tarihimize rağmen

Kanımı şaşırdım!
en son yere aktığında rengini tanıyamadım?
saydam, su gibi olsaydı dert değil
ama kapkaraydı
telaşlandım! ..
benim miydi o kan?

Bir kaç dost bir araya gelince
ortada donatılmış bir masa
biraz da içki olunca hele
herkes filozof kesiliyor!

ne dünyalar kurtarılıyor

Kanma o
derin görünen
dibi bulanık sığ sulara sakın!
Dalayım dersin anlamlar umup,
başını yararsan
bok yoluna gidersin.

Onca insanı güldürmüş bu gözler
gün içinde.
onca espriler yapmış
kaleme almış
ti'ye almış dünyayı...

petek-petek
sonsuz sayıda odacık...
hepsinin içinde ayrı ayrı alemler...
galaksiler,
yıldız sistemleri,
gezegenler...

Bu ne akıcılık
bu ne virgülsüzlük, noktasızlık
hatta umarsızlık? !

Bu ne rahatlık, olgunluk
endişesizce bir bilgelik