Nurgül Ankara Şiirleri - Şair Nurgül Ankara

Takvimden yapraklar dökülür bir bir,
Eskiye karışır hatıra, şehir...
Giden çok şey çaldı, ömür bir nehir,
Lakin kalbe dolan aşkla bitti eski yıl.

Zamanın hızıyla yarışılmazmış,

Yanımda olsan, sen konuşsan,
Ben sessizce seni dinlesem.
Sesin masal gibi gelir bana,
Gözlerine bakarken, o derinlikte kaybolsam.
​
Yanımda olsan, her sözün inci tanesi,

Sen, yazgımın mührü, içimde yarım kalan destan,
Kalbimdeki boşluğa işlenmiş yegâne sır.
Güneş doğsa da sensiz, o ışık hep bir yalan,
Ruhumun haritasında donmuş, son bir asır.
​
​Sensiz yürünen her yol, dağların en ağır yükü,

Yarım kalmışlıklarım var içimde derin,
Sinemde bir uhde, yaşanmamış hayallerim,
Yarım kalan sevdam, amansız bir sızı içimde.
Sonu gelmez hüzünler, bir gölge misali üzerimde...

Benim yüreğimde yarım kalmışlıklarım var,

YETİŞEMEDİM

Gök yarıldı sanki, ayaklarımın altından kaydı koca bir dünya,
Mezar taşındaki o tek kelime; "Yetişemedi"... En korkunç rüya!
Ellerim titrerken toprağında, buz kesti damarımdaki kanım,
Giderken beni de gömmüşsün meğer, çekiliyor sessizce canım.

Yitik Yılların Ardından
​Bir nehirmiş ömrüm, hep yokuş akmış,
Gençliğin ateşi daha yanmadan sönmüş,
Bir yuva kurmak için verdiğim savaşı kaybetmiş,
Şimdi elimde sadece acı ve telaş kalmış,
Başaramadım demek, ne ağır bir yükmüş,

Yüreğimi öpüşünle, yangınlar yakar içimi,
Alev alev bir tutku sarar her bir hücremi.
Dedim ya, beni bir öpersen yanarız,
Yanar kavruluruz tenimize bırakırız aşkın közünü...

Dilinden bal damlar, sözlerin ruhuma şifa,

Yokluğun öyle ağır ki, bir taş kesmiş sinemde,
Ne bir ses, ne bir nefes; ıssızlık hüküm sürmekte.
Geceler sabah olmuyor, karanlık bitmiyor asla,
Her an, her saniye bir asır, yokluğunun yasıyla.
Güneş benim için doğmuyor, gökyüzü hep kurşunî,
Ruhumda ince bir sızı, dinmeyen hüzünlü bir melodi.

Kalbimi açtığım adam,sırdaşım
Gülmeyi unuttuğum anda,
Güldürmeyi beceren varlığım,
Elimi tutuğunda ,bırakmayacağına söz verenim.
Senı tanımadan ,kimdim, kimin neyiydim.
İnan bilmiyordum

Temiz duru bir gölün karşısına bağdası kurdum,
Kapanırken gözlerim koptum bugünden geçmişe daldım,
Sevgimi umudumu hayalimi gençliğimi çaldın
Çok yordun beni hayat, hep bir başıma hep yalnız kaldım...

Eza ile cefa ile geçen gençliğim gelirmi geri