Nurgül Ankara Şiirleri - Şair Nurgül Ankara

Nurgül Ankara

Ben senı bir günlük değil,
Ömürlük sevdim.
Ben senı günahınla ,sevabınla sevdim.
Yaptıklarının yanliş olduğunu bile bile,
İçim aciyarak sevdim
Senın le yarınımın olmayacağini,

Devamını Oku
Nurgül Ankara

Seni ne ara sevdim adam, hangi ara aldım içeri?
Kapım mı aralıktı, yoksa rüzgâr mı itti seni?
Hiç hesapta yokken, bir akşamüstü sessizliği gibi,
Geldin ve kuruldun gönlümün en başköşesine.

Adını anınca titreyen şu sesim ne zaman alıştı sana?

Devamını Oku
Nurgül Ankara

KALBİM SENİNLE...

Tenim uzaklarda, yollar yorgunu,
Ruhumun limanı, durağı sensin.
İçimde dinmeyen sevda vurgunu,
Gönlümün en sıcak kucağı sensin.

Devamını Oku
Nurgül Ankara

Ne umutla giymiştim o temiz beyaz gelinliği,
Nerden bilirdim, giydiğim aslında ömrün kefenliği.
Gençliğim soldu bir cellat elinde, günlerim ziyan,
Hayallerim karaya çaldı, kalmadı hiçbir beyan.

Yüreğimde yanan ateş, dilimde susturulmuş bir sızı,

Devamını Oku
Nurgül Ankara

Umutlarım vardı elimde, birer pırlanta gibi saklı,
Kalbimde yeşeren her filiz, ölümsüzce haklı.
Sen bir dokunuşla yaktın, o ateşi saman aleviyle,
Geriye ne bir iz bıraktın, ne de aşk o baharda saklı...

Yüreğimde kalan o son, o zayıf kırıntılar bile,

Devamını Oku
Nurgül Ankara

Sen bana ,bir adim gelseydin.
Ben sana ,soluksuz koşardım.
Sen beni ,kuralsız sevseydin.
Ben yoluna ,kilim olur serilirdim
Sen bana ,güneş gibi doğsaydın.
Ben senın geceni aydınlatan ,ay olurdum

Devamını Oku
Nurgül Ankara

Gel sevdiğim, seninle muhabbet edelim
Geçmişi yâd edelim
Çektiğimiz acılara kadeh kaldıralım
Kâh ağlayıp, kâh gülelim
Gel sevdiğim muhabbetin tadına varalım
Geleceğimizin düşlerinde kaybolalım.

Devamını Oku
Nurgül Ankara

​Kır kalemi ey şair! Hecen pazar malıysa,
Kutsal dediğin sözler, yabancıya yalıysa.
"Sadece sen" dediğin, koca bir yalansa eğer;
Dökme sahte zehri ki, kağıtlar pak kalsın;
Gönlü her daldakinin, şiiri eksik kalsın!

Devamını Oku
Nurgül Ankara

Hayat aldı beni gurbete savundu,
Yaban ellere bir başıma kaldırıp attı
Anaya bacıya babaya gardaşa hasret bıraktı,
Tükettin beni, ocağın sönsün, hayat senin!

Bacım bile anlamaz halimden,

Devamını Oku
Nurgül Ankara

ÖMRÜMÜN ZAFERİ...

​Evin ilk müjdesi, baş tacıydım ben,
Dedemin derdinin ilacıydım ben.
Dünyayı çiçekli bir bahçe sanan,
Yolların küçücük prensesiydim.

Devamını Oku